Folder jest nowy, papier nieco żółty, tzw ząb czasu

Opis jarocina z prasy

Redakcja nie lubi tekstow "osobistych". Taki wstep, jak "umowilem sie z artysta o 17.00" z reguly odpada. A ja nie moge, nie moge tego napisac inaczej. Teraz, kilka dni po zakonczeniu festiwalu, kiedy tyle mysli przewraca mi sie po glowie, siedze i zastanawiam sie, ilu narobie sobie wrogow... Potem mysle: nie, moze nie beda tak zaslepieni, moze zrozumieja, ze nie ma w tym odrobiny zlosliwosci, lecz wylacznie troska o to, do czego jestem tak przywiazany. Grzesiek Brzozowicz przepowiadal mi wczoraj: I tak wszystkiego nie napiszesz, mozemy sie zalozyc.
Czym dla mnie jest, a wlasciwie byl do tego roku Jarocin? - enklawa, rezerwatem, miejscem zupelnie nierealnym. Kiedy przyjechalem na festiwal po raz pierwszy (4 lata temu), czulem sie jak w innym swiecie; w zeszlym roku, kiedy przyjechalo tu po raz pierwszy radio, nie chcielismy wracac do Warszawy i jej rzeczywistosci - a w tym roku tradycyjny znaczek Jarocina, czerwono-czarne kolko, ale z odwroconymi kolorami wyjasnia sytuacje: to nie byl w tym roku festiwal, z ktorym wszyscy uczestnicy beda wiazac przyjemne wspomnienia. To byl festiwal przykrych incydentow.
Od wielu miesiecy myslalem o tegorocznych koncertach; smieszne - odliczalem dni, jak dziecko do wakacji, przejrzalem sobie artykuly z ostatnich lat - wszystkie pochodzace z "MM" doprowadzaly mnie do zlosci, dlaczego tyle w nich niecheci, nietolerancji i niezrozumienia? - Redaktorze, moj bedzie inny - wolalem - napisze sama prawde, nareszcie bedzie w "Jazzie" pozytywnie o FMR.