To ogłoszenie jest nieaktualne.
Zobacz podobne ogłoszenia w kategorii Jeep w Marki.

Ford GPWillys 1942

76 000 zł Do negocjacji
alt text for image SPRAWDŹ RATĘ DLA TEGO POJAZDU >>
Opis
Ford GPW (rzadszy model od jeepa willysa) sprowadzony z US i odrestaurowany z najdrobniejszymi detalami. Skrzynię biegów wymieniłem na nową oryginalną. Kilka dodatków ode mnie z epoki, jak 5 metrowa antena, kanister i gaśnica. Autko w perfekcyjnym stanie. Jedno z kilku najlepiej odrestaurowanych samochodów w Polsce. Nie wymaga wkładu finansowego. Posiadam zdjęcia z renowacji.

W pierwszej połowie 1941 armia amerykańska wybrała konstrukcję Willysa jako podstawowy samochód terenowy i w efekcie w lipcu tego samego roku zleciła firmie Willys-Overland produkcję 16 000 samochodów. Do seryjnej produkcji jednakże trafił ulepszony standardowy model oznaczony jako Willys MB. Główną wizualną zmianą była szeroka kratownica osłony chłodnicy, z reflektorami w jej górnej części, pod płaską, szeroką maską silnika. Taka konstrukcja przedniej części nadwozia została zaadaptowana z konkurencyjnego modelu Ford GP i okazała się bardzo praktyczna – na masce można było np. rozkładać mapy, a nawet przewozić rannych na noszach. We wczesnej wersji kratownicy reflektory mogły być odchylone do góry i do tyłu w celu oświetlania silnika przy naprawach. Po wyprodukowaniu 25 808 sztuk, kratownica spawana z pionowych prętów została zastąpiona przez charakterystyczną, prostszą w produkcji kratownicę tłoczoną z blachy, z 9 podłużnymi pionowymi otworami, opracowaną przez Forda. W stosunku do modelu MA spłycono wycięcia wejściowe po bokach nadwozia, a pod lewym wycięciem pojawiły się specjalne poziome wytłoczenia na umieszczanie narzędzia saperskie – łopatę i siekierę. Z tyłu samochodu po lewej stronie montowano standardowo uchwyt na kanister. Dźwignię zmiany biegów przeniesiono z kierownicy na podłogę. Szereg podzespołów zamieniono na typowe wojskowe, używane w innych pojazdach (m.in. instalację elektryczną), inne części ulepszono. Oficjalnym oznaczeniem samochodu w armii amerykańskiej było: truck, ¼ ton, 4x4 – ciężarówka ćwierćtonowa z napędem 4x4.
Z uwagi na wielkość zamówień na potrzeby wojenne, niezbędny był drugi producent samochodu. Zlecenie otrzymał 10 listopada 1941 Ford, któremu przekazano za darmo dokumentację od Willysa pod warunkiem produkcji wyłącznie na zamówienia rządu USA. Ford GPW (W od Willys) od pierwowzoru różnił się jedynie drobnymi szczegółami. Części obu samochodów mogły być stosowane zamiennie. Główną, chociaż trudno dostrzegalną różnicę, stanowił poprzeczny łącznik ramy podwozia za osłoną chłodnicy silnika: wykonany z wygiętej rury u Willysa MB, natomiast z tłoczonego ceownika w Fordzie GPW. Od początku Ford korzystał ze swoich nadwozi (zakłady w Lincoln), a od października 1943 do zakończenia produkcji z nadwozi produkowanych przez American Central Manufacturing (ACM), które wykonywało je także dla Willysa. Wczesne samochody miały też tłoczoną nazwę producenta na tylnej ściance.
W sumie wyprodukowano 639 245 sztuk jeepów standardowego modelu, z tego 361 349 Willysów MB i 277 896 Fordów GPW. Willysy produkowane były w zakładach Willys-Overland w Toledo, a Fordy – w sześciu fabrykach. Ostatniego Willysa MB zbudowano 20 sierpnia 1945.

Napęd

Silnik modeli MB i Ford GPW stanowiła jednostka Willys L-Head 134, nazwana Go Devil (dosłownie: "naprzód, diable"). Jest to silnik rzędowy, czterocylindrowy, dolnozaworowy, o pojemności 2,2 l (2199 cm³, 134 cale sześcienne). Uzyskiwał moc 60 KM przy 4000 obr/min. Większość produkcji była wyposażona silniki Go Devil Type 441, a od końca 1945 montowano Type 442, różniący się m.in. bezłańcuchowym napędem rozrządu (także w cywilnych CJ2A i francuskich licencyjnych Hotchkiss). Sprzęgło główne jest suche, jednotarczowe.

Napęd jest przekazywany na osie za pomocą trzybiegowej skrzyni biegów Warner T84J (drugi i trzeci bieg zsynchronizowane) oraz skrzyni rozdzielczej napędu z dwustopniowym reduktorem terenowym Spicer Type 18. Przełożenia biegów do przodu wynosi: pierwszy bieg 2,665:1, drugi: 1,564:1, trzeci: 1:1, wsteczny: 3,554:1, a przełożenia reduktora: 1,97:1 i 1:1. Dalej na koła napęd przekazywany był przez sztywne osie z hipoidalnymi mostami produkcji Spicera (przełożenie 4,88:1). W przedniej osi napędowej stosowano przeguby homokinetyczne typu Spicer, Rzeppa, Tracta lub Bendix-Weiss. Napęd na tylne koła był stały, na przednie dołączany (niższe przełożenie reduktora było włączane tylko z napędem na 4 koła). Hamulce na 4 koła bębnowe, hydrauliczne Bendix. Hamulec mechaniczny postojowy na wał napędowy, uruchamiany dźwignią na desce rozdzielczej (uznawaną za mało wygodną). Opony w standardowych jeepach miały wymiary 6.00x16".

Instalacja elektryczna

Instalacja elektryczna ma napięcie 6V (w Hotchkiss M201 – 24V). Rozrusznik elektryczny uruchamiany jest nożnym przełącznikiem w podłodze. Od połowy 1942 zrezygnowano ze stosowania kluczyka zapłonu (co uczyniło pojazd łatwym do uruchomienia przez niepowołanych użytkowników). Oryginalne oświetlenie obejmowało z przodu dwa reflektory drogowe, a pod nimi dwa przysłonięte światła pozycyjne i jeden przysłonięty reflektor drogowy na lewym błotniku, używane w warunkach zaciemnienia. Z tyłu samochody miały światła pozycyjne, stopu i odblaskowe oraz przysłonięte światło pozycyjne]. Wiele jeepów zostało później przystosowanych do przepisów o ruchu drogowym przez montaż nieoryginalnych kierunkowskazów.

Uzbrojenie

Jeep nie był co do zasady przewidziany jako pojazd bojowy i większość była nieuzbrojona, lecz wszystkie były przystosowane do montażu uzbrojenia. Samochody standardowego modelu MB/GPW mogły być wyposażone w wielkokalibrowy karabin maszynowy 12,7 mm (.50 cala) Browning M2HB lub karabin maszynowy 7,62 mm (.30 cala) Browning M1919A4 na podstawie słupkowej M31 (później M31C), montowanej centralnie do podłogi, za przednimi siedzeniami (rama była w tym miejscu wzmocniona). Po prawej stronie maski przed pasażerem mógł być także zamontowany 7,62 mm Browning M1919A4 na podstawie M48, z ograniczonym polem ostrzału. Francuskie powojenne samochody miały wychylany uchwyt dla karabinu maszynowego 7,7 mm AA52 po prawej stronie maski.
Istniały też niestandardowe modyfikacje, używane jako wozy bojowe przez siły specjalne, jak Special Air Service, LRDG i Prywatną Armię Popskiego w Afryce Północnej. Najsilniejszy wariant uzbrojenia znany ze zdjęć stanowił wkm 12,7 mm Browning przed pasażerem, lotniczy km 7,7 mm Vickers K po lewej stronie maski przed kierowcą oraz podwójnie sprzężony km Vickers K na centralnej podstawie za siedzeniami. W innych wariantach montowano też rkm 7,7 mm Bren na uchwycie przeciwlotniczym lub chłodzony wodą km 7,62 mm Browning M1917A1 lub 7,7 mm Vickers.
  • Dodane o 03:04, 17 maja 2020
  • Wyświetleń:6646
  • ID ogłoszenia: 563385454