Chcesz kupić więcej niż jedną z oferowanych przeze mnie reprodukcji?

2 szt rabat 5 % od łącznej kwoty
3 szt rabat 10 % od łącznej kwoty
4 szt rabat 15 % od łącznej kwoty
5 szt (i więcej) rabat 20 % od łącznej kwoty

Przed zakupem daj znać w wiadomości, które z reprodukcji zamierzasz kupić - połączę je w jedno ogłoszenie z uwzględnieniem rabatu.

Stara reprodukcja w technice trójbarwnej

ZACHOD
(Własn. Wł. Kiślańskiego).
Stefan Popowski.
ur w 1871 r.

Wydawnictwo M. Arct w Warszawie - jedno z najważniejszych polskich wydawnictw działających na przełomie XIX i XX wieku oraz w okresie międzywojennym.
Michał Arct założył oficynę w 1889 roku. Wydawnictwo specjalizowało się w literaturze pięknej, książkach dla dzieci i młodzieży, oraz wydawnictwach muzycznych (nuty). Publikowało dzieła polskich klasyków literatury, a także tłumaczenia zagranicznych autorów.

Reprodukcja pochodzi z “Albumu Malarstwa Polskiego” (fr. “Album de l’Art Polonais”) - prestiżowego wydawnictwa M. Arcta prezentującego polskie malarstwo.

Album zawiera reprodukcje dzieł wybitnych polskich artystów z przełomu XIX i XX wieku, m.in.:
∙ Jan Matejko - “Czytanie wyroku”
∙ Juliusz Kossak - “Farys”
∙ Aleksander Gierymski - “Wnętrze kościoła Św. Marka”
∙ Józef Chełmoński - “Dama z kwiatami”
∙ Henryk Siemiradzki - “Projekt Kurtyny Teatru Krakowskiego”
∙ Wojciech Kossak - “Szaser i dziewczyna”
∙ Jacek Malczewski - “Chore dziecko”
∙ Leon Wyczółkowski - “Rybacy”
∙ Władysław Podkowiński - “Dzieci w ogrodzie”
∙ Stanisław Wyspiański - “Portret artystki dram. p. Leszczyńskiej”
i wielu innych wybitnych twórców Młodej Polski.

Tego typu wydawnictwa miały na celu popularyzację polskiej sztuki zarówno w kraju, jak i za granicą (stąd tytuł także po francusku). To cenne źródło ikonograficzne i świadectwo stanu polskiego malarstwa na początku XX wieku.​​​​​​​​​​​​​​​​

Proces druku trójbarwnego (trichromii) w wydawnictwach z przełomu XIX/XX wieku przebiegał następująco:

1. Fotografia oryginału

Obraz był fotografowany przez specjalne filtry kolorowe (czerwony, zielony, niebieski-fioletowy), co pozwalało uzyskać trzy czarno-białe negatywy - każdy zawierający informacje o jednym z podstawowych kolorów.

2. Przygotowanie matryc drukarskich

Z negatywów wytwarzano płyty drukarskie (najczęściej kamienne litograficzne lub cynkowe). Każda płyta odpowiadała jednemu kolorowi farby drukarskiej:

- Cyan (niebieski)
- Magenta (purpurowy/czerwony)
- Żółty (yellow)

3. Drukowanie

Papier przechodził kolejno przez prasę drukarską, gdzie nakładano warstwy farb:

- Pierwsza warstwa (np. żółta)
- Po wyschnięciu - druga warstwa (cyan)
- Następnie - trzecia warstwa (magenta)
- Ewentualnie - czerń

4. Precyzja

Kluczowe było idealne nakładanie się warstw (rejestr) - nawet minimalne przesunięcie powodowało rozmycie obrazu. To wymagało ogromnej precyzji i doświadczenia drukarzy.

Efekt końcowy

Dzięki mieszaniu się trzech kolorów uzyskiwano pełną gamę barw, odtwarzając kolorystykę oryginału. Był to przełomowy proces, znacznie droższy niż zwykły druk czarno-biały, dlatego stosowany w prestiżowych wydawnictwach artystycznych.