Spójrzcie na Tolę.

Ma zaledwie 3 lata. Jest młoda, przyjazna, spragniona bliskości i gotowa pokochać człowieka całym swoim małym kocim serduszkiem. A mimo to wciąż nie ma swojego domu.

Kiedyś była maleńkim kociakiem. Razem z rodzeństwem trafiła pod opiekę stowarzyszenia. Pewnie nikt wtedy nie przypuszczał, że jej dzieciństwo upłynie bez własnej rodziny. Że zamiast dorastać na miękkiej kanapie, wtulona w człowieka, będzie patrzeć, jak kolejne koty znajdują swoje szczęście, a ona nadal zostaje…

Dziś nie jest już malutką kuleczką, która przyciąga spojrzenia samym swoim wyglądem. Urosła. Dorosła. I właśnie dlatego jej szanse na adopcję stały się jeszcze mniejsze.

Bo przecież tak często szukamy kociąt. A dorosłe koty? One jakby stają się niewidzialne.

Ale Tola też chce mieć swój dom. Też chce być czyjaś. Też zasługuje na to, żeby ktoś wybrał właśnie ją.

Wyobraźcie sobie, jak mogłoby wyglądać jej życie, gdyby ktoś wreszcie otworzył przed nią drzwi swojego domu. Własny kącik, ciepły kocyk, znajomy zapach, dłoń wyciągnięta do głaskania. Człowiek, którego można przywitać po powrocie, przy którym można zasnąć spokojnie, bez czekania na kolejny dzień w miejscu, które nigdy nie stanie się prawdziwym domem.

Tola nie marzy o luksusach. Nie potrzebuje wiele.

Ona po prostu chce być kochana.

A jaka jest ta dziewczynka, która tak długo czeka na swoją szansę?

Jest niezwykle przyjazna i kontaktowa. Lubi ludzi, chętnie nawiązuje relacje i nie trzeba zdobywać jej zaufania miesiącami.

Uwielbia głaskanie i bliskość człowieka. Chce być obok, czuć ciepło ludzkiej dłoni i mieć kogoś, do kogo może przyjść po odrobinę czułości.

Jest pogodna, otwarta i ma w sobie mnóstwo uroku. To jedna z tych kotek, które potrafią wnieść do codzienności spokój, radość i ciepło.

Dogaduje się z innymi kotami, więc może zamieszkać również z kocim towarzyszem, jeśli warunki i charakter drugiego kota będą odpowiednie.

Nie jest już szalonym kociakiem, który wszędzie biega i rozrabia. Wyrosła na spokojniejszą, zrównoważoną kotkę, ale nadal lubi zabawę i wspólne chwile.

Jest w wieku, w którym wciąż ma przed sobą mnóstwo pięknych lat. Tyle wieczorów z mruczeniem. Tyle poranków z przeciąganiem się na łóżku. Tyle chwil, w których mogłaby spojrzeć na swojego człowieka i po prostu czuć, że jest bezpieczna.

Tola korzysta z kuwety, jest zaszczepiona i wysterylizowana.

Szukamy dla niej kochającego domu w Poznaniu lub okolicach.

Obowiązują procedury adopcyjne: wizyta przedadopcyjna i podpisanie umowy adopcyjnej.

Wiecie, co jest w tym wszystkim najbardziej smutne?

Że Tola nie zrobiła nic złego. Nie jest mniej kochana dlatego, że ma 3 lata. Nie ma mniej do zaoferowania tylko dlatego, że nie mieści się już w kategorii „słodki kociak”.

Ona ma po prostu za sobą zbyt wiele dni czekania.

A przecież gdzieś jest człowiek, który mógłby ją pokochać. Ktoś, komu nie będzie przeszkadzało, że Tola nie jest już maleństwem. Ktoś, kto zobaczy w niej nie wiek, ale cudowną przyjaciółkę. Ktoś, kto da jej szansę i już nigdy nie pozwoli jej poczuć się niepotrzebną.

Może to właśnie Ty?

Nie przewijaj dalej, jeśli choć przez chwilę poczułeś, że chciałbyś dać jej szansę. Zatrzymaj się. Pomyśl, czy masz miejsce w swoim domu i sercu dla kotki, która tak długo czeka na kogoś swojego.

Nie pozwólmy, żeby Tola spędziła kolejne lata, patrząc, jak szczęście omija ją po raz kolejny.

Ona nie potrzebuje, żeby cały świat ją pokochał. Wystarczy jeden człowiek.

Jeden, który powie: „Chodź, Tolu. Już nie musisz czekać. Teraz jesteś w domu”.

Jeśli możesz podarować Toli bezpieczny dom i miłość na zawsze, zadzwoń. Pomóż jej wreszcie napisać tę część historii, w której nie ma już samotnego czekania, tylko własna rodzina.

Udostępnij też jej historię. Być może jej człowiek jest gdzieś wśród Twoich znajomych i jeszcze nie wie, że właśnie na Tolę czeka.

Trzy lata bez własnego domu to wystarczająco długo. Czas, żeby ktoś wreszcie wybrał Tolę.