SZABLA POLSKA SZLACHECKA KARABELA Z POCHWĄ XVIIw

Karabela jest szablą legendarną, synonimem polskiej szlachty. Ściśle związana z kulturą sarmacką, wykształconą w barokowej Polsce. Jej nazwa została wymyślona przez Czesława Biernackiego, który wywodził ją od irackiego miasta Kerbela, słynącego z produkcji lekkich szabel. W rzeczywistości trafiały do Polski z turecko-ormiańskiego kręgu kulturowego. Bardzo bogato zdobione, idealnie wpasowywały się w przepych polskiej szlachty tego okresu.

Dane techniczne:

Długość: 99 cm
Długość głowni: 80 cm
Długość jelca: 13,5 cm
Waga: 2 kg

Charakterystyczna drewniana rękojeść w kształcie głowy orlej wzmocniona została nitami. Jelec bez kabłąka, zrobiony z mosiądzu i dekorowany na modłę wschodnią z orłem po środku i wizerunkiem Maryi, Matki Boskiej.
Ostrze wyraźnie zakrzywione bez grawerunku.
Oryginalna, bogato zdobiona czterema mosiężnymi okuciami pochwa z dwoma kolczykami. Szkielet pochwy drewniany, pokryty naturalną brązową skórą.