Sonia jest jeszcze psim dzieckiem. Młoda, piękna, pełna życia, czułości i tej wyjątkowej psiej wierności, którą daje się tylko raz — całym sercem. A mimo to nadal czeka. Nadal wypatruje. Nadal nie ma swojego człowieka. Ma ok.8 miesiecy...
Została porzucona — przywiązana do ławki i zostawiona sama sobie. Jej byłej właścicielce postawiono zarzuty.
Kiedy do nas trafiła, była wycofana i niepewna. Dzisiaj to już zupełnie inna sunia. Sonia pięknie się otworzyła i pokazała, jaka jest naprawdę — przemiła, kochana, delikatna i bardzo spragniona bliskości. Kiedy już kogoś pozna i poczuje się bezpiecznie, przykleja się do człowieka całym sobą. To ten typ psa, z którym naprawdę można konie kraść.
Pięknie chodzi na smyczy i w szelkach, fajnie odnajduje się w codziennym życiu i dobrze dogaduje się z innymi psami. Koty też zna i toleruje, bo dzieli z nimi wspólną przestrzeń. W domu potrafi być rozczulająca — śpi wtulona w łóżeczku, blisko, spokojnie, jakby najbardziej na świecie chciała już po prostu czuć, że jest u siebie.

I jeszcze ta uroda… Sonia jest absolutnie zjawiskowa i jedyna w swoim rodzaju. Główkę ma trochę jak krótkowłosy collie — długi pyszczek, delikatne rysy i te niesamowite uszy, które żyją własnym życiem i zmieniają się w tak zabawny sposób, że można patrzeć na nią bez końca. A ten fantazyjnie zakręcony ogonek na grzbiecie? Jak u małego szpica. Po prostu cudo.
To idealny moment, żeby dostała swoje nowe życie. Swoją rodzinę. Swój dom. Swojego człowieka. Nie pozwólmy, żeby tak cudowna, młoda sunia dalej rosła w oczekiwaniu.

Szukamy dla niej odpowiedzialnego, kochającego domu na zawsze. Takiego prawdziwego. Który nie zawiedzie.
Może Sonia trafi człowieka.