Na sprzedaż jedyna i unikalna gitara akustyczna Morris W-18 typu dreadnought, wyposażona w magnetyczny przetwornik Shadow SH145 oraz lekki futerał typu hardshell.

Gitara została wyprodukowana w Japonii i posiada wykonany przez lutnika niestandardowy mostek – zamiast klasycznego siodełka znajduje się tam platforma do montażu siodełek z kości w stylu instrumentów indyjskich, co pozwala uzyskać charakterystyczne brzęczenie („buzz”).

Gitara jest ustawiona do stroju open D lub open Es.

Z mojej wiedzy wynika, że model ten był produkowany w latach 70. Gitara jest już wiekowa, dlatego znajdziesz na niej wiele niedoskonałości (ubytki lakieru, pęknięcia, przebarwienia, rysy itd.). Starałem się pokazać je na zdjęciach.

Krótka próbka dźwięku do znalezienia na YT pod hasłem: Acoustic Sittarra Buzzing Guitar
Nagranie wykonane starym iPhone’em. Suchy, niepodłączony sygnał, bez pogłosu, kompresji, EQ itp.

Jeśli chodzi o efekt „buzz”, z pewnością nie jest on tak spektakularny jak np. w sitarze czy tanpurze. Wynika to z wielu czynników:
- mojego braku doświadczenia w ustawianiu siodełek w tym stylu,
- faktu, że np. w sitarze efekt jest wzmacniany przez rezonujące struny sympatyczne, których tutaj nie ma, a w tanpurze mostek ustawiony jest wyłącznie do gry na pustych strunach, podczas gdy w tym przypadku musi umożliwiać grę w różnych pozycjach na gryfie,
- oryginalne siodełka instrumentów indyjskich są dłuższe, co pozwala strunie pracować w zupełnie inny sposób itd.

Biorąc to pod uwagę, proszę zauważyć, że określenie „sitarra” jest w tym ogłoszeniu użyte w celach reklamowo-poetyckich. Efekt „buzz” jest zdecydowanie lepiej słyszalny w strojach otwartych, gdzie wysokie harmoniczne tych samych strun wzajemnie się pobudzają.

Pamiętaj też, że efekt „buzz” nie jest dany raz na zawsze. Zmiana strun, stroju, zużycie siodełek itp. sprawiają, że instrument pracuje inaczej i wymaga korekty (tak jak w sitarze). Warto poczytać w internecie, jak indyjscy muzycy wykonują javari (jivari). Podobnie jak strojenie instrumentu, jest to naturalny proces wymagający nauki i dużej cierpliwości, zwłaszcza na początku.

Należy również wziąć pod uwagę, że wydłużona powierzchnia styku struny z siodełkiem powoduje problemy z intonacją — przy takim rozwiązaniu nigdy nie da się ustawić instrumentu tak, aby stroił idealnie w każdej pozycji. Trzeba to korygować palcami podczas gry. Nie jest też z tego powodu wskazane granie akordów.

Mimo wszystko, biorąc pod uwagę powyższe, uważam, że instrument jest w pełni grywalny. Jeśli szukasz nowej inspiracji i brzmienia, może dać dużo radości. Stan jak na zdjęciach. Więcej na życzenie.