Poznajcie kota, który od kilku lat mieszka tam, gdzie ludzie przychodzą głównie po to, by się żegnać. Między kamiennymi nagrobkami, wśród zniczy i kwiatów, on szuka życia - odrobiny ciepła, ludzkiego słowa, spojrzenia, w którym nie ma obojętności. Śpi pod gołym niebem, na zimnych płytach i wilgotnej ziemi, a kiedy pada deszcz, po prostu moknie - bez schronienia, bez swojego miejsca, bez swojego człowieka.

To buro-białe kocie serce ma już kilka lat - wystarczająco dużo, by poznać chłód nocy i ciężar samotności, ale wciąż dość mało, by wierzyć, że może być inaczej. Wita każdego, kto przechodzi obok, jakby za każdym razem liczył, że to właśnie ten jeden człowiek wyciągnie rękę na zawsze, nie tylko na chwilę. Gdy dostaje od kogoś kawałek karmy, je łapczywie, ale cicho - jak ktoś, kto nie jest pewien, czy zasługuje.

Ten kot nie prosi o wiele. Marzy tylko o:

- ciepłym kącie, w którym zamiast zimnego granitu będzie miękki koc
- misce, która nie zapełnia się przypadkiem, ale z troski
- dłoni, która nie zniknie po jednym dniu.

​​​​​​​W zamian odda to, co ma najcenniejsze: spokojne mruczenie po trudnych latach, zaufanie, które odrodzi się powoli, oraz widok kota, który pierwszy raz w życiu zasypia bez strachu, że noc będzie zbyt zimna, a deszcz zbyt długi.

Jeśli czujesz, że w Twoim domu i sercu jest miejsce dla niego, odezwij się. Dla Ciebie to "tylko" kot. Dla niego - całe nowe życie.

Kontakt w sprawie adopcji wyłącznie telefoniczny: 6 9 0 * 5 1 2 * 2 0 7