Początki Szeldona w schronisku były bardzo ciężkie. Panicznie bał się człowieka, co momentami powodowało u niego zachowania agresywne. Szczerzenie zębów było jednak bardziej objawem strachu i odstraszenia osoby, która do niego podchodziła. W kojcu zachowywał dystans wskakując na budę lub się w niej chowając.

Jednak systematyczna praca z nim zaczęła pomału przynosić rezultaty. Szeldon zaczął zmieniać swoje nastawienie do człowieka. Pozwalał na coraz bliższy kontakt. Podchodził, brał smaczki z ręki, obwąchiwał opiekuna zmniejszając coraz bardziej dystans. No i nastąpił przełomowy moment, w którym pozwolił założyć sobie najpierw obrożę a następnie szelki. Zamierał na moment podczas tej czynności, ponieważ jeszcze nie do końca zaufał opiekunowi.

Szeldon zrobił ogromny postęp. Nadal jest jeszcze trochę niepewny, ale przy każdym kolejnym spotkaniu otwiera się coraz bardziej. Pragnie kontaktu z opiekunem, wtula się w niego, domaga głaskania. Dopuszcza też bez problemu do siebie inne osoby. Spacer z nim to sama przyjemność. Nie ciągnie, ładnie reaguje na zawołanie, nie wykazuje też agresji w stosunku do innych psów.

Szeldon potrzebuje spokojnego, cierpliwego i pełnego miłości domu, a wtedy bardzo szybko zaufa i będzie wiernym przyjacielem.