«Pół żartem, pół serio» (oryginale po angielsku: «Some Like It Hot») – amerykański film komediowy z

1959 roku w reżyserii i według scenariusza Billy’ego Wildera na podstawie scenariusza Roberta

Thoerena i Michaela Logana do filmu Fanfare d’amour (1935), którego jest remakiem.

Dwóch muzyków z Chicago, Joe (Tony Curtis) i Jerry (Jack Lemmon) zostaje przez przypadek świadkami

gangsterskiej strzelaniny. Zmuszeni są uciekać.

Przebrani za Josephine i Daphne, dwie nowe i bardzo skromne jazzmanki kobiecej orkiestry,

szybko trafiają do pociągu jadącego na Florydę. Ich plan jest idealny?

do chwili, w której usychająca z miłości wokalistka (Marilyn Monroe) zaczyna czuć coś

do jednego z nich, niemłody playboy (Joe. E. Brown) zakochuje się w "Daphne",

a mafijny szef (George Raft) nie nabiera się na przebrania i rozpoznaje uciekinierów!

Nominowany do sześciu Nagród Akademii film «Pół żartem, pół serio» to kwintesencja zwariowanej

farsy i «jedna z najlepszych komedii wszech czasów». (The Motion Picture Guide).

Polska wersja językowa: lektor i napisy.