Jestem chorym człowiekiem. Jestem złośliwym człowiekiem. Jestem też nieatrakcyjnym człowiekiem...
W głębi piwnicy w Sankt Petersburgu emerytowany urzędnik państwowy wygłasza pełną pasji i gniewu tyradę na temat bolączek społeczeństwa. Manifest podziemnego człowieka ujawnia jego nieobliczalną, wewnętrznie sprzeczną, a nawet sadystyczną naturę. Jednak niepokojąca postać Dostojewskiego wywołuje nieprzyjemne uczucie rozpoznania i dostrzegamy w nim naszą własną ludzką kondycję.
Najbardziej bezkompromisowe studium nienawiści do samego siebie w kanonie literackim