Andrzej Gerłowski

Nie wszędzie pada deszcz

Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1982

Śledztwo prowadzi dwóch milicjantów – porucznik Kazimierz Matera i komendant Rolka. Zaprzyjaźnieni, lubią się ze sobą przekomarzać. Pracują jak detektywi-dżentelmeni z zupełnie innej epoki albo nie z tej strony żelaznej kurtyny. Uprzejmi, delikatni w obejściu: „Porucznik celowo nie posłużył się słowem „denat”, nie chciał dotknąć uczuć Jacka”.”W głosie Rolki pobrzmiewała zawsze nutka służbistości, ale bez cienia nadskakiwania. Sympatię porucznika zyskał sobie Rolka właśnie owym brakiem nadskakiwania kolegom stojącym w hierarchii służbowej oczko lub nawet kilka oczek wyżej.”
Pomaga im Sawilski, szef ekipy technicznej, głównie zdejmując odciski palców na miejscu przestępstwa oraz niezmordowani wywiadowcy, zajmujący się śledzeniem podejrzanych. Ale tak naprawdę to Matera i Rolski działają sami. Mądrzy, szybko i trafnie wyciągają wnioski, nie dają się nabrać na fałszywe tropy, podrzucane przez zamieszanych w morderstwo. Metodą dedukcji wzorem Sherlocka Holmesa rozwiązują zagadkę tajemniczej śmierci. Trudno w to uwierzyć, ale oni nie przeklinają! Po filmach Pasikowskiego i późniejszych tworach pasikowsko-podobnych trudno sobie wyobrazić śledczego czy zwykłego krawężnika, który nie używa wulgaryzmów zamiast przecinków.