Mała Hania trafiła do nas zimą w koszmarnym stanie. Sunia stała na łańcuchu przy lichej budzie. Jakim cudem przeżyła mrozy to jest dla mnie niepojęte, można było na Niej policzyć każdą kosteczkę, to był szkielet powleczony skórą a nie psina.
Haneczka na szczęście doszła do siebie, przybrała na wadze i odzyskała radość życia chociaż gdzieś tam w środku drzemie w Niej lęk i do dzisiaj jest ostrożna przy zapoznawaniu nowych osóba ale trwa to chwilkę.
Trauma zrobiła swoje ale Hania jak pokocha jest wpatrzona w człowieka jak w obrazek. A im więcej ten człowiek ma w rękach smaczków tym większym uczuciem jest obdarzany bo Hania jest wielkim żarłokiem, to chyba Jej największa pasja zaraz obok spania :D. Haneczka do szczęścia nie potrzebuje wiele, miękkie posłanie, pełna miseczka i czułe głaski to jest dla Niej najważniejsze.

Suńcia jest niewielkim psiakiem, waży ok.10kg, to ciut za dużo więc aktualnie jest na diecie, musimy zejść do 8kg. Po sterylizacji puchnie jak balonik jak tylko pofolgujemy Jej z jedzeniem i coś się ostatnio zagapiłyśmy ;).

Hania bardzo ładnie chodzi na smyczy, nie ciągnie, nie wyrywa się.. Czasem coś Ją wystraszy i robi "skok w bok" ale to się dzieje bardzo rzadko natomiast trzeba mieć to gdzieś z tyłu głowy i być uważnym na spacerach.

Jest wysterylizowana, zaszczepiona, zaczipowana, ma książeczkę zdrowia.

Jest przyjaźnie nastawiona do innych psiaków, koty omija szerokim łukiem chyba, że czychają na Jej miseczkę, wtedy potafi kłapnąć ale nie kota a obok kota i to samo tyczy się psiaków. Jej miseczka to Jej skarb ale czlowiekowi pozwala na wszystko, nie broni jedzenia. W końcu to on jest źródłem jedzonka więc szacunek musi być :D.

Hanusia nie wymaga maratonów, jest dobrą towarzyszką na kilkukilometrowe spacery ale jak pogoda nie sprzyja załatwia swoje sprawy i leci szybciorem do domu.
Na spacerach jest bardzo grzeczna, na zawołanie przylatuje pędem.

Odnajdzie się w mieście bez problemu, może zamieszkać w bloku jak i w domu z ogrodem.

Dla spokoju Waszego i innych zwierząt fajnie żeby byla jedynaczką. Kłapanie i poszczekiwanie może być nieprzyjemne dla ucha i stresujące dla innych zwierzaków. Kto slyszał szczek małego psa ten wie o czym mowa ;).

Haneczka bez problemu zostaje sama w domu. Nie niszczy, nie obgryza mebli, nie siusia i nie kupka na podłogi, śpi po prostu jak kamień czekając na Was i na... jedzonko :D.

Preferujemy dom bez małych dzieci bo Hania już młodziakiem nie jest i woli spokój od harmidru. Nie jest atrakcyjną kompanką do zabawy, najzwyczajniej w świecie nigdy nie nauczyła się bawić i u nas też nie interesują Ją zabawki. Ucieszyłaby się z domu ogrodem bo lubi kręcić bączki i biegać jak nakręcona. Nie jest typem uciekinierki ale posesja musi być ogrodzona.

Hania w skrócie:
- spokojna w domu a na spacerach pełna energii
- żarłoczna
- śpioch
- leń
- przytulas

Co do wieku nie umiemy go dokładnie określić, wygląda na mocno starszą sunię ale wg weta ma ok.10 lat a to w przypadku małych psiaków całe nic. Tym bardziej, że Hania ma zdrowie jak koń a na spacerach energię nastolatki.
Myślę, że jeszcze wiele lat przed Nią.

Jeśli zechcecie obdarzyć ją miłością odpłaci Wam po stokroć. To pocieszny mały uszaty cudak z WIELKIM sercem.