Zapytaj o przedmiot przez zakupem !!! Czasami może się zdarzyć że nie wszystkie przedmioty są na stanie. Aby uniknąć pustych zakupów rekomendujemy abyś zapytał o dostępność przedmiotu przed zakupem przez formularz OLX:

Magazyn Ancient Warfare, tom VII–5 – Marsz Dziesięciu Tysięcy

Wprowadzenie: Michael Taylor, Wprowadzenie historyczne - Marsz Dziesięciu Tysięcy.
Zilustrowane przez Carlosa Garcíę.

Marsz Dziesięciu Tysięcy jest jedną z najlepiej udokumentowanych kampanii w historii greckiej wojskowości, dzięki szczegółowej narracji Ksenofonta. Był młodym ateńskim emigrantem, który ostatecznie awansował na wyższe stanowisko dowódcze wśród greckich ocalałych z armii najemników Cyrusa.

Temat: Patrick S. Baker, Trening hoplitów w epoce Ksenofonta - Z włócznią i tarczą.
Zilustrowane przez Ganbata Badamkhanda.

Grecy w czasach Ksenofonta mieli różne zdanie na temat szkolenia wojskowego. Jedną ze szkół myślenia najlepiej podsumowano w mowie pogrzebowej Peryklesa wygłoszonej w Atenach w 431 roku p.n.e.: podczas edukacji, gdzie nasi rywale (Spartanie) od kołyski poprzez bolesne treningi poszukiwali męskości, w Atenach żyjemy dokładnie tak, jak chcemy, a mimo to jesteśmy równie gotowi stawić czoła każdemu uzasadnionemu niebezpieczeństwu (Tukidydes 2.6). Chociaż przemówienia Peryklesa są z pewnością propagandą, sugerują, jak wielu Greków musiało czuć się w związku z reżimem szkoleniowym Spartan, traktując go z pogardą. Mimo to ateńscy hoplici odmówili stawienia czoła Spartanom w otwartej bitwie.

Rekonstruktor: Stefanos Skarmintzos, zaimprowizowany jeździec dziesięciu tysięcy – zsiadaj!.

Kiedy myślimy o starożytnych armiach greckich, od razu na myśl przychodzi imponujący obraz hoplity. Często żołnierzom pomocniczym używanym w armiach greckich przysługuje krótka zmiana. Nawet o greckich arystokratach pełniących służbę kawalerii wspomina się w źródłach dopiero wtedy, gdy piechota skutecznie odpierała ataki kawalerii. Na przykład Herodot w ósmej księdze swoich Dziejów opisuje, jak piechota fokijska odepchnęła słynną kawalerię tesalską około 500 roku p.n.e.

Temat: Sean Manning, Podnoszenie armii Cyrusa - Przygotowanie do wojny.
Zilustrowane przez Milka Jakubca.

Pod koniec V wieku p.n.e. Cyrus, syn króla Dariusza II, zebrał armię, aby walczyć ze swoim bratem o tron. Bunty były w imperium Achemenidów równie powszechne jak w Rzymie, a bunt Cyrusa został stłumiony po jednej kampanii. Jednak bunt Cyrusa jest wyjątkowo dobrze udokumentowany, ponieważ Grecy po obu stronach stali się sławnymi pisarzami, których dzieła przetrwały zamęt późnej starożytności.

Temat: Matthew Beazley, Rodyjscy procarze wśród Dziesięciu Tysięcy - Ołów i kamień.
Zilustrowane przez Angela Garcíę Pinto.

Chociaż Grecy przed V wiekiem p.n.e. mieli złą opinię o procarzy i w ogóle lekkiej piechoty, procarze byli jednak zatrudnieni w dużych ilościach w armiach Bliskiego Wschodu. Grecy mogli zdać sobie sprawę ze skuteczności jednostek dystansowych, takich jak procarze, gdy napotkali je podczas wojen perskich. Klasyczni Grecy zaczęli masowo zatrudniać żołnierzy dystansowych, aby uzupełnić swoje siły hoplitów.

Temat: Sidney E. Dean, Rozpoczyna się odwrót bojowy - Katabasis.
Zilustrowane przez Mikela Olazabala.

Zaraz po Cunaxie greccy najemnicy stanęli przed trudnym wyborem. Byli głęboko na terytorium wroga i mieli znaczną przewagę liczebną. Ich obóz został splądrowany podczas bitwy, pozostawiając ich bez prowiantu. Perski król Artakserkses II zażądał od nich złożenia broni i poddania się niepewnemu losowi.

Temat: Owen Rees, Clearchus, miłośnik wojny - Brutalność i dyscyplina.

Co to mówi o człowieku, którego uważano za zbyt ekstremalnego, nawet jak na Spartę? O czym świadczy fakt, że jego najbardziej dominującą cechą w źródłach jest nadmierne zamiłowanie do wojny? A co oznacza fakt, że ten człowiek, wezwany przez Spartę do postawienia zarzutów, nie wrócił ani nie uciekł, lecz zamiast tego próbował stawić czoła i pokonać ich w bitwie?

Promocje

Znalezisko: J. Albert Morales, Forty rzymskie w Arabii Felix – Legioniści w morzu Herkulesa.

Cesarski Rzym utrzymywał szereg fortów otaczających Arabia Felix, rzymską nazwę południowej części Półwyspu Arabskiego. Forty te zapewniły istotne wąskie gardło dla handlu morskiego i umożliwiały rozprzestrzenianie się potęgi imperialnej na 2000 kilometrów poza granice Rzymu.

Oferta specjalna: Duncan B. Campbell, The ala Britannica w pokoju i wojnie - Jeźdźcy z dalekich podróży, cz. II.

Legiony rzymskie często maszerowały setki mil, aby wziąć udział w podbojach cesarza, ale zwykle wracały do ​​baz, w których znajdowała się ich kwatera główna. Natomiast jednostki pomocnicze – indywidualnie znacznie mniejsze i łącznie znacznie liczniejsze – mogłyby zostać na stałe przeniesione do odległej prowincji. Wiele jednostek wykonało jeden lub dwa takie ruchy w swojej wielowiekowej historii, ale wydaje się, że niewiele poruszało się po imperium w taki sam sposób, jak legiony. Jednym z takich wyjątków byli podróżujący daleko jeźdźcy z Ala Britannica.

Debata: Michael Park, Wojna o ciało Aleksandra? - Śmierć i sukcesja.
Zilustrowane przez Pabla Outeirala.

Wczesnym latem 320 r. (wszystkie daty p.n.e.) inwazja na Egipt macedońskiej armii królewskiej pod wodzą królów Filipa III i Aleksandra IV pod wodzą ich regenta Perdiccasa zakończyła się katastrofą nad Nilem naprzeciw Memfisu. W jednym z najbardziej znanych wydarzeń w okresie bezpośrednio po śmierci Aleksandra Wielkiego (czerwiec 323) Ptolemeusz, zwykły satrapa, bez żadnej wielkiej armii macedońskiej, o której można by mówić, zatriumfował nad Perdykasem i armią królewską.