Kolekcja ośmiu monet będących w obiegu w czasie ziemskiego życia Jezusa na obszarze Judei aż do zburzenia Świątyni i upadku powstania przeciw rzymianom w 70tym roku. Są to certyfikowane, zamknięte w nieotwieralne opakowania-slaby NGC, artefakty będące "świadkami" biblijnych wydarzeń. Obejmują okres Narodzin, Życia, Nauczania, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa a także początki kształtowania się Kościoła, dzieje Apostołów, ich działalność aż do śmierci, ostatniego z nich, świętego Jana.

DOBRE STANY ZACHOWANIA. SĄ TO OBIEGOWE MONETY Z BRĄZU używane jako środek płatniczy w pierwszym wieku na terenie Judei (NIE reprodukcje, medale, medaliony), noszące ślady użytkowania - obtarcia, nadłamania oraz zużycie materiałowe z uwagi na wiek - patyna, śniedź, ślady korozji.

Oto monety wchodzące w skład kolekcji:

WDOWI GROSZ - wzmiankowany w Ewangeliach Łukasza i Marka. Jezus Chrystus nauczał uczniów, dając za przykład ubogą wdowę, która wrzuciła taką monetę do skarbony świątynnej.

HEROD WIELKI - panował w Judei w czasie Bożego Narodzenia. Wielki budowniczy m.in. Świątyni jerozolimskiej, Masady, Macherontu i twierdzy Antonia. Ewangelia Mateusza relacjonuje, że Herod, obawiając się narodzin „króla Żydów”, wydał rozkaz zabicia dzieci w Betlejem (Mt 2,16).

KOPONIUSZ - Został mianowany przez Oktawiana Augusta po pozbawieniu urzędu etnarchy Judei Archelaosa, który był synem Heroda Wielkiego. Koponiusz był rzymskim ekwitą, który miał pełną władzę administracyjną i sądową, włącznie z prawem kary śmierci. Jednocześnie August wysłał Kwiryniusza do Syrii by przeprowadził spis majątków i sprzedał mienie pozostałe po Archelaosie. Za namiestnictwa Koponiusza grupa Samarytan sprofanowała Świątynię Jerozolimską wrzucając ludzkie kości do świętej strefy. Prawdopodobnie w związku z tym wydarzeniem jedne z bram świątyni noszą nazwę „bram Koponiusza”. Zakończywszy sprawowanie urzędu, wrócił do Rzymu.

MAREK AMBIBULUS - ekwita, rzymski prefekt* Judei w latach 9-12 (w czasie tzw "ukrytego życia Jezusa"). Jedynym wydarzeniem za jego kadencji opisanym przez Józefa Flawiusza była śmierć siostry Heroda Wielkiego, Salome I, z przyczyn naturalnych. W testamencie zapisała swoje posiadłości cesarzowej Julii (Liwii Druzyllii).

WALERIUSZ GRATUS - czwarty prefekt Judei, sprawujący swój urząd w latach 15–26. Trzej pierwsi prefekci mianowani przez Augusta urzędowali średnio po 3 lata, to Gratus spędził w Judei aż 11 lat. Było to zgodne z nową polityką Tyberiusza, który uważał, że osoby piastujące urzędy z natury są skłonne do chciwości. Jeżeli więc daje się im urzędy na krótki czas, żyją w niepewności kiedy ich będą pozbawieni i w okresie swojego urzędowania z tym większą chciwością oddają się grabieży. Jeśli natomiast przez dłuższy czas pozostają przy władzy, obłowią się do woli i stają się mniej skorzy do grabieży. Rządy Waleriusza Gratusa są godne uwagi ze względu na częste zmiany, jakie dokonywał w powoływaniu i odwoływaniu żydowskich arcykapłanów. W 15 zdjął Annasza syna Setiego z urzędu arcykapłańskiego i oddał go Izmaelowi synowi Fabiego. Po krótkim okresie usunął go, a na stanowisko to powołał Eleazara syna Annasza. Po roku i tego z kolei pozbawił godności arcykapłańskiej, powierzając ją Szymonowi synowi Kamitosa. I ten jednak nie pozostał na tym stanowisku dłużej niż rok i nastąpił po nim Józef Kajfasz.

PONCJUSZ PIŁAT **- prefekt rzymski w Judei w latach 26-36 - jest to okres gdy Jezus powołuje Apostołów, naucza, uzdrawia, określa rolę Piotra w Kościele, następnie zostaje pojmany, sądzony, skazany i Ukrzyżowany po czym Zmartwychwstaje i ukazuje się uczniom.

HEROD AGRYPPA I - był królem Judei od 41 do 44 roku n.e. On i jego syn Herod Agryppa II byli ostatnimi królami z dynastii Heroda. Agryppa I był wnukiem Heroda Wielkiego, synem Arystobula IV i Berenice. Jest wymieniony w nowotestamentowej księdze Dziejów Apostolskich (12:1). Terytorium Agryppy obejmowało Judeę, Galileę, Bataneę i Pereę. Za jego panowania zginął śmiercią męczeńską pierwszy z Apostołów - Jakub Większy (starszy).

PORCIUS FESTUS *** z nadania Cezara Nerona - podążał za Feliksem jako namiestnik / prokurator. Jest wymieniony w każdym z trzech rozdziałów Dziejów Apostolskich (24-26). Święty Paweł został zatrzymany przez Feliksa i był przesłuchiwany w obecności Festusa a następnie odesłany do Rzymu {Odwołałeś się do Cezara – do Cezara się udasz (Dz 25,12)}.

*Prefekt / Prokurator Judei, (łac. praefectus Judeae) — tytuł przysługujący rzymskiemu namiestnikowi (governor) Judei.

Urząd ten powstał gdy w szóstym roku Herod Archelaos stracił godność etnarchy Judei, a cesarz rzymski Oktawian August zamiast powołać jego następcę zdecydował się zamienić jego etnarchię w rzymską prowincję.

** Gouvernors of Judaea

Pontius Pilate

Na awersie monety znajduje się laska arcykapłana (zwana “lituus”), a wokół grecka tytulatura cesarza:

TIBCPIOY KAICAPOC (Tyberiusza Cezara)

Na rewersie wewnątrz wieńca z wawrzynu znajdują się litery LIZ, oznaczające 17-ty rok panowania Tyberiusza, czyli A.D. 30/31.

*** Festus musiał zmierzyć się ze sprawą uwięzionego Pawła z Tarsu, którą jego poprzednik Antoniusz Feliks pozostawił w zawieszeniu. Po trzech dniach od objęcia urzędowania w prowincji udał się on z Cezarei do Jerozolimy. Tam najznakomitsi Żydzi wnieśli do niego skargę przeciwko Pawłowi i prosili aby kazał go przysłać do Jerozolimy ponieważ przygotowali zasadzkę, aby go zgładzić w drodze. Festus odpowiedział, że Paweł znajduje się pod strażą w Cezarei i że on sam wkrótce tam wyruszy. Spędził wśród nich więc nie więcej jak osiem lub dziesięć dni a następnie udał się z powrotem do Cezarei. Następnego dnia zasiadłszy do sprawowania sądu kazał przyprowadzić Pawła. Żydzi stawiali mu ciężkie zarzuty i Festus zapytał, czy nie zechciałby udać się do Jerozolimy i tam odpowiadać przed sądem w tych sprawach. Ponieważ jednak Paweł odwoływał się do wyroku Cesarza, Festus odpowiedział mu: Odwołałeś się do Cezara – do Cezara się udasz (Dz 25,12) i kazał go strzec, dopóki go nie odeśle do Nerona.

Po upływie kilku dni król Herod Agryppa II i Berenika przybyli do Cezarei by powitać Festusa. Gdy przebywali tam dłuższy czas, Festus przedstawił królowi sprawę Pawła. Jako że i Agryppa chciał go posłuchać, nazajutrz przybyli z wielką okazałością i weszli do sali posłuchań wraz z trybunami i najwybitniejszymi obywatelami miasta, a na rozkaz Festusa wprowadzono Pawła. Festus zrobił to ponieważ nie mógł napisać cesarzowi nic pewnego w jego sprawie, a tak po przesłuchaniu miałby co napisać. Paweł wygłosił długą mowę obronną, opowiadając m.in. o prześladowaniu, a następnie nawróceniu się na chrześcijaństwo. W końcu, gdy tak się bronił zawołał głośno Festus: Tracisz rozum, Pawle, wielka nauka doprowadza cię do utraty rozsądku. Nawet Agryppa II rzekł: Niewiele brakuje, a przekonałbyś mnie i zrobił ze mnie chrześcijanina (Dz 26,28).

WYPRZEDAŻ PRYWATNEJ KOLEKCJI

{Monety pochodzą z prywatnej, gromadzonej od wielu lat kolekcji. Posiadam je dłużej niż 6 miesięcy. Nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art.10 ust.1 pkt 8 lit.d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.}