W zestawie z granitowymi podkładkami, dzięki którym nie rozprzestrzeniają się drgania. Bez kabli.

Meridian A500 to brytyjski trójdrożny system z zamkniętą obudową akustyczną (rzadkość w dzisiejszych czasach). Przetworniki: jednocalowy głośnik wysokotonowy z miękką kopułką i dwa 170-milimetrowe przetworniki ze stożkowymi membranami.

System ma jedynie tradycyjne wymagania co do wzmacniacza, ponieważ jego parametry to: średnia wartość impedancji wynosi 8,3 oma, nominalna 3,8 oma, odchylenie standardowe ±4,6 oma, maksymalna (2,7 kHz) 16,1 oma. Nominalna moc 1 wynosi 100 watów, a czułość 88,7 dB przy 2,83 V na 1 m (producent podaje wartość 90 dB na 1 W na 1 m). Oczywiście, konstruktorzy poświęcili wiele uwagi tłumieniu ścian i tłumieniu wewnętrznej objętości głośników. Odnosi się wrażenie, że masywna i sztywna obudowa przypomina twierdzę, której nie da się zdobyć oblężeniem. Jednorodność pola głośnikowego jest dość wysoka, ale lepiej skierować głośniki w stronę odsłuchu, aby uniknąć niedopasowania wysokich i średnich tonów. Architektura głośników i jakość naturalnego forniru (jesionowego lub palisandrowego) pozostawiają bardzo przyjemne wrażenie. Wrażenie kompletności zestawu tworzy zwiększona stabilność eleganckiej podstawy i dekoracyjny detal z czarnego szkła na górze. Wymiary to 196 x 825 x 280 mm.

Średnia nierównomierność odpowiedzi częstotliwościowej A500 w zakresie 100 Hz-20 kHz wynosi ± 2,5 dB, ale wartości czułości w średnich i wysokich tonach są prawie takie same, co w pełni odpowiada wynikom testów odsłuchowych: wśród pozytywnych recenzji odnotowano wysoką równowagę dźwięku. Nie możemy pominąć części odpowiedzi od 1 do 10 kHz, która jest kluczowa dla jakości wysokich częstotliwości, w dużej mierze decydujących o brzmieniu całego systemu: nierównomierność odpowiedzi częstotliwościowej jest tu znikoma! Jak można się spodziewać, wysokie częstotliwości brzmią dobrze, szczegółowo, klarownie i ekspresyjnie. Pozostaje jeszcze jeden krok, by użyć mocnego słowa „autentyczność”. Ale to, co powstrzymuje przed osiągnięciem tego, to wrażenie pewnego napięcia w dźwięku, jakbyś oddychał już górskim powietrzem, ale wciąż znajdował się w wąwozie…

Średnie częstotliwości są wypracowane jako całość całkiem nieźle, ale uważne słuchanie zaczyna zwracać uwagę na niewyraźność wokali, a słabiej prezentuje się głos męski, nieco jaśniej – żeński. W bogatych utworach orkiestrowych brzmienie może nieco stracić na wyrazistości poszczególnych instrumentów. Można przypuszczać, że te niezauważalne deformacje są spowodowane lokalnym wzrostem nierównomierności odpowiedzi w zakresie 100–400 Hz. Bas pozostawiał wrażenie neutralne: wystarczająca głębia nie wywierała wrażenia na skali, a uzyskana surowość nie była radykalna. Wydaje się jednak, że dzięki konstrukcji akustycznej typu zamkniętego uzyskano dobrą elastyczność brzmienia basu, na przykład w przypadku perkusji i gitary basowej. System tworzy niezawodny efekt stereo, choć iluzja zaangażowania i obecności nie jest osiągana bez trudu, co nieco obciąża wyobraźnię słuchacza.