Filet

Najgorsze w schronisku nie są kraty.

Najgorsze jest czekanie.

Filet czeka każdego dnia. Czeka, choć chyba sam już nie wierzy, że ktoś po niego przyjdzie. W jego oczach widać smutek, którego nie da się opisać. Jakby wciąż próbował zrozumieć, dlaczego został sam.

Nie wiemy, co przeżył. Wiemy tylko, że mimo wszystko nie przestał ufać ludziom. Nie domaga się uwagi. Nie przepycha się. Cichutko podchodzi, wtula się i cieszy z każdej chwili bliskości, jakby bał się, że zaraz znowu wszystko straci.

Wieczorem wraca do zimnego boksu. Zasypia sam. I następnego dnia znów czeka.

A przecież powinien budzić się w domu. Słyszeć głos swoich ludzi. Leżeć na miękkim legowisku. Wiedzieć, że już nigdy nikt go nie zostawi.

Nie pozwólmy, żeby jego życie zamieniło się w niekończące się czekanie. Filet nie potrzebuje wiele. Potrzebuje tylko jednego człowieka, który pokaże mu, że tym razem miłość będzie na zawsze.

Kontakt schronisko Janik Ostrowiec świętokrzyski

Pomoc z transportem

Odrobaczony zachipowany wykastrowany