Sprzedaż wyłącznie wysyłkowa za pośrednictwem bezpiecznych przesyłek OLX.
Oferujemy tylko nowe produkty – każdy z nich ma już maksymalny rabat, dlatego ceny są ostateczne i nie podlegają negocjacji.
Brak możliwości odbioru osobistego.
Potrzebujesz kilka rzeczy z naszych ogłoszeń? Napisz do nas!
Zbierzemy wszystko i wyślemy w jednej paczce

Masz problem ze znalezieniem innych naszych ofert w sklepie, ponieważ na OLX obowiązuje limit 1000 ogłoszeń?
To żaden problem! Wystarczy, że:

Zmienisz lokalizację na Długołęka, Dolnośląskie

W wyszukiwarce ustawisz:
• Firma
• Nowe
• Kategoria: Książki

Dzięki temu powinny wyświetlać się wyłącznie nasze ogłoszenia i z łatwością znajdziesz interesujące Cię pozycje!

Szukasz produktów z drugiej ręki? Odwiedź naszą stronę www.kulturawraca.pl i odkryj unikalne przedmioty z historią!

Domowa księga rodzaju
- Autor: Łukasz Nicpan
- Wydawnictwo: Veda
- Rok wydania: 2016
- Oprawa: twarda
- Liczba stron: 118
- Format: 15.3 x 21.5 cm
- Numer ISBN: 9788364109386
- Kod paskowy (EAN): 9788364109386

Domowa księga rodzaju, piąty tomik wierszy Łukasza Nicpana, łączy w sobie co typowe dla tego poety dwa przeciwstawne, choć przenikające się spojrzenia: na powszednie, konkretne zdarzenie choćby ćmę na ścianie, krzak aronii w ogrodzie z jednoczesnym rozszerzeniem perspektywy, jakby odjazdem kamery w kosmos, w historię powszechną, historię sztuki lub metafizykę.
Te dwie perspektywy wyraża już tytuł tomiku, zestawiający cztery ściany domu z fundamentalną księgą europejskiej cywilizacji.
Tłem najnowszych wierszy Nicpana jest dom na wsi w Puszczy Kampinoskiej, wspólnota małżeńskiego starzenia się, choroba nowotworowa, odchodzenie ze świata kolejnych psich znajd, wspomnienia z dzieciństwa, z domu dziadków w Łodzi, z domu dziadków po mieczu w Radomsku, życiorys ojca, poudarowy paraliż przyjaciela z podwórka.
Forma wierszy jest także typowa dla tego autora: wyzwolenie z więzów dogmatycznych poetyk (stąd wiersz wolny obok tonicznego, z rymami, asonansami), odrzucenie awangardowych gorsetów i niemuzycznej, eseistycznej, tyle że wersyfikowanej prozy, dążenie do poetyckiej swobody, przy zachowaniu rygorystycznej precyzji słowa i wyczuleniu na podpowiedzi i wdzięk samego języka, tego ważniejszego z dwóch (tym drugim jest sam poeta) autorów każdego prawdziwego wiersza.