Japońskie wydanie Low, tłoczone przez RCA Japan, numer katalogowy RVP‑6154, rok 1977.

Stan [ocena wg. skali Goldmine M→NM→VG+→VG→G→F→P]
RECORD: Very Good Plus (VG+) – papierówki, powierzchowne hairline’y, brak głębokich rys
SLEEVE: Very Good Plus (VG+) – czysta, bez foxingu, narożniki całe
INSERT: Very Good Plus (VG+) – lekkie przebarwienia
OBI: brak

Identyfikacja (matryce)
Strona 1: 1‑1‑1
Strona 2: 1‑2‑1
1‑1‑1 / 1‑2‑1 = pierwsze lakcery i wczesne stampery RCA Japan

Low powstawał w okresie tzw. „berlińskiej trylogii”, gdy Bowie pracował z Brianem Eno i Tony’m Viscontim nad zupełnie nowym podejściem do produkcji. Album nagrywano częściowo w Château d’Hérouville we Francji, a później w Hansa Studios w Berlinie — w miejscu, które miało ogromny wpływ na atmosferę nagrań. Bowie był wtedy w fazie odcięcia się od Los Angeles, narkotyków i chaosu poprzednich lat, co przełożyło się na surowość i eksperymentalny charakter albumu. Strona A to krótkie, szkicowe, często minimalistyczne utwory, z mocnym naciskiem na rytm i syntezatory. Strona B to już pełna elektronika i ambient — Eno i Bowie budowali struktury z warstw syntezatorów, efektów i nietypowych instrumentów (m.in. EMS Synthi, Chamberlin). Visconti zastosował innowacyjny system Eventide Harmonizer, który „zmieniał czas” perkusji Dennisa Davisa, nadając jej charakterystyczny, futurystyczny ton. Japońskie tłoczenie RVP‑6154 ma bardzo czysty, precyzyjny mastering RCA Japan: świetna separacja syntezatorów, mocny, kontrolowany bas, bardzo niski poziom szumu tła, klarowna góra bez ostrości. W porównaniu z europejskimi wydaniami — japońskie brzmi bardziej detalicznie, z większą precyzją. Low to jeden z najbardziej wpływowych albumów Bowiego — fundament muzyki elektronicznej, post‑punku i nowej fali.

Przed wysyłką płyta zostanie umyta i dostanie nową folię antystatyczną, a całość zabezpieczona w nową folię zewnętrzną. Istnieje możliwość wystawienia aukcji dla kilku albumów. Wysyłka najpóźniej dzień po zakupie. Cena nie podlega negocjacji.