Haps zasługuje na dom, a jednak od 6 lat nikt o niego nie zapytał…

Jest łagodny, spokojny, wierny.
Nie pcha się na pierwszy plan.
Nie skacze do krat.
Czeka po cichu — jakby nie chciał przeszkadzać światu.

Codziennie patrzy, jak inne psy odchodzą do domów.
A on zostaje.
Z nadzieją, która gaśnie trochę bardziej z każdym rokiem.

To nie jest „medialny” pies.
To pies dla kogoś, kto potrafi zobaczyć serce, nie tylko zdjęcie.
Dla kogoś, kto powie: „chodź, już wystarczy czekania”.

Może gdzieś jest człowiek Hapsa.
Może jeszcze zdąży.

Przebywa w schronisku w Skierniewicach