Kolekcja czterech monet będących w obiegu w czasie ziemskiego życia Jezusa na obszarze Judei. Są to certyfikowane, zamknięte w nieotwieralne opakowania-slaby NGC, artefakty będące "świadkami" biblijnych wydarzeń. Obejmują okres Narodzin, Życia, Nauczania, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa a także początki kształtowania się Kościoła, dzieje Apostołów i ich działalność w początkach głoszenia Ewangelii.

DOBRE STANY ZACHOWANIA. SĄ TO OBIEGOWE MONETY Z BRĄZU używane jako środek płatniczy w pierwszym wieku na terenie Judei (NIE reprodukcje, medale, medaliony), noszące ślady użytkowania - obtarcia, nadłamania oraz zużycie materiałowe z uwagi na wiek - patyna, śniedź.

Oto monety wchodzące w skład kolekcji:

WDOWI GROSZ - wzmiankowany w Ewangeliach Łukasza i Marka. Jezus Chrystus nauczał* uczniów, dając za przykład ubogą wdowę, która wrzuciła taką monetę do skarbony świątynnej.

PONCJUSZ PIŁAT - prefekt** rzymski w Judei w latach 26-36 - jest to okres gdy Jezus powołuje Apostołów, naucza, uzdrawia, określa rolę Piotra w Kościele, następnie zostaje pojmany, sądzony, skazany i Ukrzyżowany po czym Zmartwychwstaje i ukazuje się uczniom.

HEROD AGRYPPA I - był królem Judei od 41 do 44 roku n.e. On i jego syn Herod Agryppa II byli ostatnimi królami z dynastii Heroda. Agryppa I był wnukiem Heroda Wielkiego, synem Arystobula IV i Berenice. Jest wymieniony w nowotestamentowej księdze Dziejów Apostolskich (12:1). Terytorium Agryppy obejmowało Judeę, Galileę, Bataneę i Pereę. Za jego panowania zginął śmiercią męczeńską pierwszy z Apostołów - Jakub Większy (starszy).

Brązowa, mała moneta o niskim nominale tzw. Prutah. Najpopularniejszy typ tej monety przedstawia trzy kłosy jęczmienia/pszenicy (symbol obfitości) na awersie oraz baldachim (parasol) z inskrypcją w języku greckim "BAΣIΛEΩΣ AΓPIΠA" (Króla Agryppy) na rewersie.

Agryppa I to "król Herod" z Dziejów Apostolskich {12:1}, który uwięził Piotra. Monety te znajdowały się w powszechnym obiegu w Judei w czasach wczesnego kościoła.

PORCJUSZ FESTUS (59-61) - podążał za Feliksem jako namiestnik / prokurator. Jest wymieniony w każdym z trzech rozdziałów Dziejów Apostolskich (24-26), jako zamieszany w uwięzienie świętego Pawła.
Na monecie Festusa, na awersie widnieje grecki napis w wieńcu. Brzmi on NER ONO C (Nero). Rewers przedstawia gałązkę palmową z greckim napisem KAIC APOC (Cezar).
Trzy rozdziały opisujące pobyt Pawła w Cezarei Maritima Dz 24-26-to w nich wymieniono trzech władców cywilnych. Znane są nie tylko z relacji Łukasza, ale także z pism Józefa Flawiusza.
-

*Jezus usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.
Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie”. {Mk12, 41-44}

Gdy Jezus podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak uboga jakaś wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki, i rzekł: Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie. {Łk 21,1-4}

**Prefekt / Prokurator Judei, (łac. praefectus Judeae) — tytuł przysługujący rzymskiemu namiestnikowi (governor) Judei.

Urząd ten powstał gdy w szóstym roku Herod Archelaos stracił godność etnarchy Judei, a cesarz rzymski Oktawian August zamiast powołać jego następcę zdecydował się zamienić jego etnarchię w rzymską prowincję.

WYPRZEDAŻ PRYWATNEJ KOLEKCJI