Na sprzedaż to co na zdjęciach, czyli Cyfrowy16 bitowy procesor efektów gitarowych ,,ALESIS MIDIVERB II,,

Lata produkcji: 1987-1988.

Wymiary: długość listwy do montarzu w szafce rack- 48,2 cm, wys-4,5 cm, gł-16 cm, waga-2,3 kg.

90-różnych brzmień efektów gitarowych i do innych instrumentów.

Efekty:
-reverb (pogłos)
-gate
-reverse
-flange
-chorus
-delay
-efx
Każdy efekt ma od 10 do 20 brzmień wybieranych przyciskami. Regulacja potencjometrem głośności na wejściu i na wyjściu, oraz potencjometr od poziomu nasycenia efektów. Wyświetlacz z numerami włączanych efektów.

Z tyłu wejścia:

- defeat (do podłączenia pedału nożnego od zmiany efektów)
- midi (din/x2)
- po dwa wejścia i wyjścia mono-stereo do podłączenia gitary lub innego instrumentu
- wejście na zasilacz (zasilacz w zestawie)

Stan wizualny jak na zdjęciach. Obudowa ze stalowej blachy posiada gdzie nie gdzie małe ślady rdzy pod spodem na rogu większy wykwit rdzy.

Stan techniczny w pełni sprawny.
Wszystko działa prawidłowo.
Mnóstwo efektów (90) które brzmią bardzo czysto i dynamicznie.
Jedna skrzynka która zastępuje kilkadziesiąt brzmień 7 efektów do gitary lub innego instrumentu.
__

Recenzja i dane: [zaczerpnięte z internetu, tłumaczone przez tłumacza google]

Alesis MIDIVERB II

Recenzja przez Phila Southa

Artykuł z Sound On Sound, lipiec 1987


Jeśli chodzi o MIDIVERB II, Phil South odkrył, że kontynuacje czasami mogą być lepsze od oryginałów!

Phil South odkrywa, że ​​sequele mogą być lepsze od oryginałów.

Ten diabeł w 19-calowym ubraniu pochodzi od twórców MIDIVERB i Microverb, dwóch wyjątkowych produktów na rynku, gdzie słowa „tani” i „jakość” rzadko pojawiają się w jednym zdaniu, a co dopiero w odniesieniu do tego samego produktu. To znak inteligentnej firmy, gdy zamiast budować reputację na kilku produktach i czekać na oklaski, tworzy coś lepszego i tańszego niż kiedykolwiek wcześniej.

MIDIVERB II to 16-bitowy cyfrowy pogłos/efekt, który robi niesamowite wrażenie dzięki flangerowi, chorusowi i pogłosowi/echo, ma 99 predefiniowanych programów, 32 lokalizacje patchy MIDI i kosztuje zaledwie 429 funtów.

NA PIERWSZY RZUT OKA

Wyjęcie MIDIVERB II z pudełka po raz pierwszy było sporym zaskoczeniem. Zawsze widziałem go tylko z przodu i zakładałem, że będzie miał bardzo głęboką obudowę, jak większość innych 19-calowych racków, jakie widziałem. W rzeczywistości jest to bardzo smukła obudowa, z trzema pokrętłami z przodu, obejmującymi wejścia, wyjścia i miksery, wyświetlaczem LED i 14 gumowymi przyciskami o „martwej skórze”. Z tyłu znajduje się gniazdo przełącznika nożnego oznaczone jako „Defeat”, MIDI In i Thru DIN oraz para stereofonicznych gniazd wejściowych i wyjściowych o średnicy 1/4 cala. Urządzenie jest zasilane przez coś, co wygląda jak zasilacz kalkulatora, z bardzo cienkim kablem zakończonym wtykiem microjack, który łączy gniazda MIDI z przełącznikiem nożnym.

PRZYCZYNA I SKUTEK

Na płytce drukowanej MIDIVERB II kryje się 16-bitowy liniowy przetwornik PCM, pracujący w środowisku RISC z autorskim układem VLSI (taktowanym z zawrotną częstotliwością 8 MHz), który, o ile nie masz słuchu jak nietoperz, jest tak czysty, jak tylko możesz potrzebować, kolego. A tak serio, chociaż nic, czego nie usłyszysz, nie zaszkodzi, to zniekształcenia na poziomie zaledwie 0,1% nie są złe i dają ultraczysty, cyfrowy dźwięk, który ludzie tak uwielbiają. Oto kilka innych interesujących specyfikacji: pasmo przenoszenia efektu wynosi 15 kHz, impedancja wejściowa wynosi około 1 megaoma na kanał (co daje 500 kiloomów w trybie mono) i obsługuje poziomy sygnału wejściowego od -10 do +20 dBv.

Dostępnych jest 99 gotowych efektów (plus efekt porażki), w tym 29 bardzo naturalnie brzmiących pogłosów, 10 pogłosów bramkowanych, 10 pogłosów odwróconych, 20 ech, 10 flangerów, 10 chorusów i 10 efektów dodatkowych. To mnóstwo rzeczy , a obsługa jest tak prosta, jak obsługa pilota od wideo. No dobrze, nie można modyfikować żadnego z programów, jedynie minimalnie zwiększać i zmniejszać pogłosu... ale jest tu więcej różnych rozmiarów pomieszczeń, niż kiedykolwiek wykorzystasz, więc po co, hmm?

Zakres dynamiki, statystyka tak często wymieniana przez sprzedawców sprzętu audio, wynosi aż 85 dB. No dobrze, tyle z fizyki sytuacji, jak to brzmi?

USTAWIONE POMYSŁY

Wszystkie techniczne szczegóły są imponujące, ale nic nie znaczą, jeśli efekty nie mają nic wspólnego z prawdziwymi dźwiękami. Na szczęście mówimy o Alesis, a ich brzmienie to ich fortuna. Pogłosy są, żeby nie przesadzać, tak bliskie ideału, jak słyszałem. Upiększają dźwięk w sposób, w jaki robią to stare modele AMS. Pogłos dodaje coś do barwy dźwięku, sprawiając, że nawet najdrobniejsze próbki dudnią i błyszczą jak prawdziwe, a samo odtworzenie moich najgorszych sekwencji DS:3 na tym sprzęcie wystarczyło, aby przekonać mnie bardzo wcześnie, że MIDIVERB II jest w stanie to zrobić z prawie każdym dźwiękiem. To trochę jak naciśnięcie przycisku i rozprowadzenie „natychmiastowej klasy” po wszystkich utworach; to takie proste.

W programach symulowane są wszystkie rodzaje „środowisk pomieszczeń”, od pomieszczeń teoretycznie zbyt małych, by zmieścić w nich głowę, nie mówiąc już o zestawie perkusyjnym (Prog 1, Small Bright, 0,1 sek.), po pomieszczenie tak ogromne, że od samego słuchania dostajesz agorafobii (Prog 29, XLarge Warm, 15 sek.)! Szybko zdajesz sobie sprawę, że jedno lub dwa pomieszczenia mają brzmienie, które ci odpowiada i masz tendencję do trzymania się ich. Moim ulubionym jest mały koncert z twardymi ścianami, mający brzmienie sali koncertowej (Prog 5 i 10, Medium Bright, 0,6 sek.). Można by rzec, że Talking Heads w presecie.

Bramkowane pogłosy w Alesis brzmią nowocześnie, a niektóre wolniejsze są wręcz dziwne, mając na końcu dźwięk wwwWWWWOOOOSSSHHHTTtt!, gdy bramka się zamyka. Szybkie bramki są jednak fajne, generując prawdziwy dźwięk „Hej, mamy bardzo elegancką produkcję” i dając dostęp do bardzo (aktualnie) komercyjnych efektów perkusyjnych i wokalnych.

Jeśli uważałem, że wolne bramki są dziwne, to o mało nie postrzeliłem się w fruitloopy, słuchając programów z odwróconym pogłosem przez słuchawki. Pamiętasz „Passenger” Eltona Johna („on chce się wydostać”)? Pamiętasz zmasowane głosy, które śpiewały refren? Cóż, ustaw MIDIVERB II na Prog 43 (Reverse, 200 ms) i wszystko wróci do ciebie. Zdecydowanie najlepszym ustawieniem w tym banku jest Program 45 (i jego brat, 49) o nazwie Bloom. Tego dźwięku, według notatek w instrukcji, nie da się uzyskać w żadnym innym niedrogim procesorze sygnałowym. Kiedy go usłyszysz, będziesz się zastanawiać, jak mogłeś nagrywać bez niego. Dźwięk narasta, przechodząc w bogaty, rozproszony pogłos, a następnie powoli i płynnie wygasa przez pełne 7 lub 8 sekund. Cudownie!

No cóż, te flangery to coś. Alesis włączył „triggered flange” w trzech programach. Co to takiego? Otóż, gdy uruchamiasz dźwięk i zapala się zielona dioda LED na panelu przednim, rozpoczyna się efekt sweep z flangerem. To absolutnie genialne, zwłaszcza w przypadku gitary akustycznej, ale najlepiej brzmi na instrumentach z dobrym atakiem, takich jak talerze perkusyjne lub stały rytm perkusyjny. Przeskoki synchronizują się z rytmem, a efekt, jeśli jest odpowiednio zmiksowany, jest całkiem uzależniający. Jedynym minusem tego brzmienia jest to, że trudno oprzeć się pokusie, by przepuścić przez nie wszystko! Pozostałe flangery są panoramowane w stereo i przechodzą przez obraz audio z zadziwiającą klarownością.