Blectum 2013r Aagoo Records stan doskonały

Zapraszam do zakupu i na moje pozostałe aukcje muzyczne

Album Emblem zaczyna się od techno z tyłu głowy, przemytego psychedelicznymi resztkami i bezcielesnymi głosami, w dwóch aktach – jeden rozwija się w następny, Cromis Part 1 i Cromis Part 2. Utwór
3, Nanofancier , to ścisłe ćwiczenie w melodyjnym nanoloopie syntezatora gameboya kontra polifazowe proto-ptaki. DeathrattleSnake , utwór 4, to wirująca otchłań z bijącym, ostrym, rytmicznym ogonem i optygonalnie przekonfigurowanym sercem. Fragmenty zamków z chmur rozpraszają się w rzadkie wzory w Basically Chunnelled (utwór 5), międzygwiezdnej muzyce napędowej, dopóki nie połączą się ponownie w szybką i brudną, szybko-wyduszającą, starożytną, rozbitą baterią przygodę Wrapped in Aw (utwór 6).
To przynosi nam drugą połowę płyty, w której DNA klawesynu rozpuszcza się w basenie pierwotnego działania i ruchomych piasków, najpierw w utworze 7, Harpsifloored , i pokrewnie w utworze 9, Manners Melting .
Błąd zostaje odzyskany w minimalnej dziczy Goth Botch , walcząc w głębokiej studni grawitacyjnej. Ostatni utwór, utwór 10, Sycamore Scarab , jest delikatną kratownicą oderwanych dźwiękowych światów unoszących się jeden w drugim, inteligencje owadów uciekające, aby zbudować zakończenie.

Witajeni wszędzie i nigdzie z otwartymi ramionami, dźwięki Blevina Blectuma zostały uwolnione we wnętrzach i na zewnątrz klubów, domów, zaułków, środowisk akademickich, słuchawek, planetariów, publicznych toalet, gigantycznych galerii, plastikowych zabawek, scen prawdziwych i niewłaściwych, wirtualnych i całkowicie realnych piwnic, loftów, bibliotek, salonów, pojazdów i bagien. Jednak w idealnym przypadku Emblem Album ma być słuchany przez emocjonalnie niespójne, sztucznie inteligentne statki kosmiczne przesuwające się do innych wymiarów, odtwarzane na dużej głośności.

Blevin kontynuuje produkcję elektroniki z bardziej pośrednim nastawieniem na podstawowe odczucie BFB, czyli rzeczy nie do końca tu, gdzie powinny, brzęczące, skrzypiące rytmy i anty-rytmy, niczym napędzany węglem statek kosmiczny z jakiegoś potencjalnego steampunkowego równoległego wszechświata, dyszący i napinający się, próbujący osiągnąć prędkość ucieczki, pocięty, zredukowany pod względem szumów i zsynchronizowany/rozciągnięty do punktu załamania/wrzenia, generalnie zepsute próbki wszystkiego, od uderzanych ręcznie liści zmoczonych deszczem w ogrodach zalotów i antycznych, zepsutych banków Beatnik, po klasyczne, całkowicie taneczne, bezcielesne, pełne błogości, transwestyckie, stand-upowe.