Olbrzymi zestaw pudełkowy Bach 2000 firmy Teldec stanowi swego rodzaju kulminację pierwotnej próby pogodzenia się z niezrównanym dziedzictwem Johanna Sebastiana Bacha. Zestaw ten łączy wykonania nagrane w ciągu ostatnich kilku dekad — niewielki procent nagrań nie był wcześniej publikowany — wszystkich zachowanych dzieł uznanych przez współczesną naukę za autentyczne. Istnieją również utwory, których autorstwo jest nadal kwestionowane, a kilka z nich jest obecnie uznawanych za „nieautentyczne”, ale powszechnie kojarzonych z kompozytorem. Bach był niezwykłym rewidentem swoich kompozycji, a alternatywne wersje konkretnego dzieła zostały uwzględnione „w miejscach, w których zmiany wydawały się wystarczająco ważne”, takie jak wspaniały Magnificat. Niewątpliwie rękopisy będą nadal odkopywane tu i ówdzie w różnych archiwach (Bach 2000 zawiera na przykład „Neumeister chorales”, które zostały ponownie odkryte w 1984 r.), ale zestaw nie przedstawia wielu fragmentów muzyki, które składają się zaledwie z kilku taktów; istnieją jednak pewne rekonstrukcje zaginionych koncertów (takich jak jeden na troje skrzypiec zrekonstruowany przez Christophera Hogwooda z zachowanego koncertu na klawesyn). Oczywiście prawdziwie kompleksowe nagrane wydanie każdej nuty napisanej przez Bacha pozostaje utopijną niemożliwością — na przykład około jedna trzecia jego kantat nie przetrwała. Mimo to rozmiary Bacha 2000 są oszałamiające. Z 12 pudełkami zawierającymi 153 płyty CD, zestaw można skompresować do mniejszej liczby pudełek, aby zaoszczędzić miejsce na półce, a mimo to jest on około dziesięć razy dłuższy od cyklu Ring. (Należy zauważyć, że opakowanie — wykorzystujące cienkie tekturowe koszulki na płyty CD — jest wyjątkowo nieatrakcyjne.) To daje nieco poniżej 160 godzin muzyki — ale całe życie odkryć. Każde pudełko (pogrupowane według gatunku) zawiera broszurę z doskonałymi notatkami na temat poszczególnych utworów i — dla wszystkich utworów chóralnych — teksty i tłumaczenia. Indeksy śledzące są przydatne i dokładne. W zestawie znajduje się również bogato ilustrowany tom w twardej oprawie 24 Inventions, w którym dziennikarz Wolfgang Sandberger wykorzystuje biografię kompozytora jako punkt zaczepienia dla niektórych zagadkowych i fascynujących rozważań na temat znaczenia Bacha dzisiaj.
Oczywiście, prawdziwie kompleksowe wydanie nagrane każdej nuty napisanej przez Bacha pozostaje utopijną niemożliwością — na przykład około jedna trzecia jego kantat nie przetrwała. Mimo to rozmiary Bacha 2000 są oszałamiające. Z 12 pudełkami zawierającymi 153 płyty CD, zestaw można skompresować do mniejszej liczby pudełek, aby zaoszczędzić miejsce na półce, a mimo to jest on około dziesięć razy dłuższy niż cykl Ring. (Należy zauważyć, że opakowanie — wykorzystujące cienkie tekturowe koszulki na płyty CD — jest wyraźnie nieatrakcyjne.) To daje nieco poniżej 160 godzin muzyki — ale całe życie odkryć. Każde pudełko (pogrupowane według gatunku) zawiera broszurę z doskonałymi notatkami na temat poszczególnych utworów, a — dla wszystkich utworów chóralnych — teksty i tłumaczenia. Indeksy śledzące są przydatne i dokładne. W zestawie znajduje się również bogato ilustrowany tom w twardej oprawie 24 Inventions, w którym dziennikarz Wolfgang Sandberger wykorzystuje biografię kompozytora jako punkt zaczepienia dla zagadkowych i fascynujących rozważań na temat znaczenia Bacha dzisiaj. Przewodnią filozofię stojącą za tym projektem i jego podejście do interpretacji muzycznej można w dużej mierze przypisać Nikolausowi Harnoncourtowi, prawdziwemu pionierowi muzyki i sile napędowej ruchu „wykonań epokowych”. Epokowe nagrania Harnoncourta kantat sakralnych (na przykład z udziałem sopranów i chórzystów zgodnie z praktyką w czasach Bacha) z Concentus musicus Wien i kolegą Gustavem Leonhardtem stanowią pierwsze cztery tomy (ci, którzy już je posiadają, mogą zwrócić się do wydania Bach 2000 Light, które zawiera wszystko oprócz kantat). Te nagrania — które nie zostały zremasterowane na potrzeby tego zestawu — od dawna budzą kontrowersje i są wyraźnie nierówne, obejmując zarówno wspaniałe wykonania, jak i takie, którym brakuje ognia i które wydają się wyraźnie niedostatecznie przećwiczone. Ale Harnoncourt jest jednym z najbardziej fascynujących dyrygentów naszych czasów, a jego interpretacje w pełni potwierdzają jego twierdzenie: „Nigdy nie czułem, że Bach pracował w sposób rutynowy, że powtarzał się w swoich dziełach”. Harnoncourt — który wiele ze swoich idei wyraził w swojej książce The Musical Dialogue — pokazuje swoje talenty wiolonczelisty w niezwykle dociekliwym wykonaniu Cello Suits (pierwotnie nagranych w 1965 r.) i w koncertowaniu wielu utworów kameralnych. W przypadku Pasji według św. Mateusza otrzymujesz przełomową wcześniejszą interpretację Harnoncourta z 1970 r., a jego nagranie wzniosłej Mszy h-moll z 1986 r. jest również tutaj reprezentowane (Pasja według św. Jana jest relacją Harnoncourta z 1995 r.). Inni artyści uwzględnieni to kolega Gustav Leonhardt, którego przemyślana, choć czasami sucha sztuka gry na klawesynie jest słyszalna w Wariacjach Goldbergowskich, a także w koncertach i muzyce kameralnej. Klawesyn jest w rzeczywistości używany w całym utworze zamiast fortepianu w utworach klawiszowych. Ton Koopman (sam dyrygent trwającej serii kompletnych kantat i Oratorium Wielkanocnego zawartego tutaj) wykonuje utwory organowe, w tym niektóre nowo nagrane utwory, podczas gdy dobrze znana, pełna energii interpretacja Il Giardino Armonico reprezentuje Koncerty brandenburskie. Skrzypek Thomas Zehetmair jest wyjątkowo przekonujący w sonatach i partitach bez akompaniamentu, a Concentus musicus Wien — ponownie pod dyrekcją Harnoncourta — wykonuje wspaniałą Ofertę Muzyczną, która bogato wynagradza częste słuchanie. Rezultatem Bach 2000 jako całości jest trafnie encyklopedyczne zmaganie się z nieskończonym dziedzictwem tego najbardziej kompendialnego z kompozytorów, którego dzieła są na jednym poziomie podsumowaniem wszystkich dostępnych mu stylów. Bacha uważano kiedyś za „punkt końcowy” (używając słynnego sformułowania Alberta Schweitzera), koniec epoki; dziś jest on co najmniej równie uznawany za płodne źródło inspiracji dla kompozytorów od tamtego czasu. Oczywiście, indywidualne nagrania poszczególnych dzieł okażą się lepsze, a byłoby błędem uważać Bacha 2000 za jakiekolwiek słowo „ostateczne” lub „definitywne”. Zamiast tego jest to niezbędny punkt wyjścia, który stanowi monumentalne osiągnięcie dla naszego współczesnego rozumienia Bacha. Niewielkie znaki użytkowania na opakowaniu. stan CD bardzo dobry. .