Zdecydowanie jaden z najpiękniejszych albumów o sztuce ludowej.
Ze starych pudeł i skrzyń
Sztuka ludowa w Górnej Bawarii, Dolnej Bawarii i Górnym Palatynacie
Fotografie: Ingrid i Helmut Löbl-Schreyer
Język publikacji niemiecki.
Wymiary 30*22 cm, 148 stron, mnóstwo ilustracji najwyższej jakości wszystkie są barwne.
Stan dobry.

Skrzynie i kufry, niczym relikwiarze, tradycyjnie przechowywały skarby domu – przedmioty, które naturalnie były przeznaczone wyłącznie do tego typu mebli: na przykład świece woskowe, różańce, szkło i fajans, nakrycia głowy i biżuterię. Ale te stare pojemniki skrywają również przedmioty, które kiedyś widziały lepsze czasy i, zdezaktualizowane, były tu po prostu przechowywane: krucyfiksy, tabakierki, łyżki rogowe, ręcznie pisane modlitewniki, a gdzieniegdzie nawet malowidło na szkle, które przetrwało zmiany liturgiczne w sferze prywatnej. Osobiste względy skłoniły właściciela do zachowania przynajmniej tych drobnych przedmiotów, ponieważ są one rodzinnymi pamiątkami, zapisami, które kiedyś były spisywane na specjalne okazje i wręczane jako prezenty z okazji świąt: z przyjaźni i uczucia, jako prezenty zaręczynowe i ślubne.

Nawet wygląd zewnętrzny tych przedmiotów odróżnia je od zwykłych przedmiotów codziennego użytku. Zamówione na specjalne okazje, takie jak symbol miłości czy prezent ślubny, znacząco podnoszą ich walory artystyczne; są malowane i rzeźbione, choć ich praktyczne zastosowanie tego nie wymaga, ponieważ kieliszek doskonale spełnia swoją funkcję bez ozdobnych wstążek. Daty, monogramy właściciela, inskrypcje i symbole, takie jak płonące serce czy para gołębi, wskazują na głębsze znaczenie takich przedmiotów. Choć upamiętniają one wyjątkowość danego dnia lub okazji i stały się trwałymi pamiątkami, początkowo pełniły również funkcję społeczną. Posag pełnił również funkcję reprezentacyjną, gdy przeciągano go przez wieś na otwartym wozie, tzw. wozie komnatowym, na oczach ciekawskich gapiów: przedmioty te miały oczywiście stanowić część tej ekspozycji.
Nawet jeśli założymy, że chłopi mają wyraźną skłonność do rzeczy materialnych i użytecznych, to i tak nie da się w pełni zrozumieć pojedynczego obiektu, jeśli nie zostanie on przedstawiony w środowisku, w którym dana jednostka się urodziła.

Badania folklorystyczne koncentrują się zatem nie tylko na samym podarunku, ale także na samym akcie dawania, okazjach do wręczania, ceremoniach, wyrażaniu wdzięczności, przechowywaniu przedmiotów w domu oraz ich faktycznym lub świątecznym przeznaczeniu. Obejmuje to również moment, w którym przyjaciele i sąsiedzi zapowiadają swoje przybycie, a młoda kobieta z dumą otwiera drzwiczki szafy, aby rozłożyć swoje rzeczy do wglądu. Dawanie prezentów miało swoje stałe, uporządkowane miejsce w życiu minionych pokoleń, a przedmioty były ważną częścią wiejskich zwyczajów. Jako sztuka użytkowa w ramach tradycyjnych zwyczajów, obrazy te nadają się do dalszego pogłębienia zrozumienia szczególnego charakteru dawnej bawarskiej sztuki ludowej.