Antyczna, srebrna papierośnica.

Służyła do bezpiecznego przechowywania i przenoszenia papierosów – wewnątrz widoczna jest elastyczna taśma (guma), która przytrzymywała je na miejscu po otwarciu metalowego etui.
Oto szczegółowa analiza widocznych cech:
1. Styl i Zdobienie
• Stylistyka: Zewnętrzna strona ozdobiona jest eleganckim, grawerowanym wzorem w stylu Art Déco / Secesji z geometrycznymi liniami oraz motywem roślinnym (akantowym).
• Monogram: W specjalnym kartuszu wygrawerowano ozdobny, wiązany monogram (litery właściciela) – najprawdopodobniej są to splecione litery "S" oraz "P" (lub "J").
2. Oznaczenia i Próba Srebra
• Sygnatury: Potwierdzenie próby: Tuż obok napisu znajduje się owalna punca. Widoczna jest w niej głowa kobiety w chuście skierowana w prawo, obok której wybito cyfrę 3. W polskim systemie probierczym z lat 1920–1939 oznacza to srebro próby 875 (87,5% czystego srebra)
1. Znak wytwórcy: Skrót EMIA (lub rzadziej spotykane rozwinięcie J. DEMIA) identyfikuje konkretny zakład złotniczy lub rzemieślnika. Przedwojenna Polska (szczególnie Warszawa, Łódź i Lwów) miała setki mniejszych, wybitnych pracowni rzemieślniczych, które sygnowały swoje wyroby skrótami nazwisk.
• Duża litera "F", umieszczona w rogu: Urząd lub złotnik wybijał na elemencie skróconą puncę F (facsimile). Służyła ona jako oficjalne potwierdzenie: „Ten element należy do tego samego kompletu, został wykonany przez tego samego rzemieślnika z identycznego, certyfikowanego stopu srebra próby 875 co część główna”.
Dzięki temu, że litera ta znajduje się tylko na jednej stronie, mamy pewność, że papierośnica zachowała swój oryginalny, fabryczny stan. Świadczy to o tym, że obie połówki od nowości stanowią nierozerwalny komplet i żadna z nich nie była w późniejszych dekadach przypadkowo podmieniana czy sztukowana z innego egzemplarza.
Punce są dwie na obydwu połówkach.
• Waga: Na wadze papierośnica waży dokładnie 117 gramów, co jest typową wagą dla solidnych, przedwojennych wyrobów ze srebra tej wielkości.
Tego typu papierośnice były niezwykle popularnym, eleganckim akcesorium męskim w pierwszej połowie XX wieku (głównie w latach 20. i 30.). Dziś stanowią cenny przedmiot kolekcjonerski.

Pomimo tak odległego okresu, ponad 100 lat, papierośnica zachowała się w idealnym stanie, Biorąc pod uwagę fakt, że przedmiot ten powstał w burzliwych latach 30. XX wieku w Warszawie i przetrwał kataklizmy drugiej wojny światowej, jego nienaganna kondycja wizualna i techniczna jest zjawiskiem wyjątkowym. Srebro, z którego został wykonany, nie wykazuje głębokich wżerów ani odkształceń, a precyzyjnie poprowadzone linie grawerunku w stylu Art Déco – wraz z misternym monogramem właściciela – zachowały swoją pierwotną ostrość i głębię detali.
Wszystkie kluczowe elementy konstrukcyjne, takie jak subtelny zawias, wewnętrzne uchwyty na taśmę oraz mechanizm zatrzaskowy, działają bez zarzutu, co rzadko zdarza się w przedmiotach codziennego użytku z tamtej epoki. Fakt, że obie połówki etui idealnie do siebie przylegają, a na metalu nie widać śladów niefachowych napraw, świadczy o najwyższym kunszcie rzemieślniczym warszawskiej pracowni „EMIA” oraz o ogromnym szacunku, jakim ten luksusowy rekwizyt musiał być otaczany przez kolejne pokolenia właścicieli.
.
Kot.n.p.w.p.z.mon.