Banknot o nominale dwadzieścia złotych z 1940 roku był wydawany przez okupacyjny rząd niemiecki w Polsce podczas II wojny światowej. Awers banknotu przedstawiał wizerunek orła w koronie, symbolu Polski, a także napisy "GENERALGOUVERNEMENT FÜR DIE BESETZTEN POLNISCHEN GEBIETE" (tłum. Generalne Gubernatorstwo dla Okupowanych Terytoriów Polskich) oraz "ZWANZIG ZLOTYCH" (tłum. dwadzieścia złotych). Na rewersie znajdował się rysunek wieży kościoła Mariackiego w Krakowie.

Warto zauważyć, że banknot ten był emitowany w czasie, gdy Polska była pod okupacją niemiecką i była częścią tzw. Generalnego Gubernatorstwa - administracyjnego obszaru utworzonego przez Niemców na okupowanych terenach Polski. Banknoty te były wydawane na potrzeby okupacyjnego rządu niemieckiego, który próbował kontrolować gospodarkę i finanse w okupowanej Polsce. Jednocześnie, ich emisja miała na celu zwiększenie kontroli nad polskimi obywatelami, którzy byli zmuszeni do korzystania z nowej waluty.

Wydanie banknotu z wizerunkiem orła i nazwą Polski miało na celu umocnienie niemieckiej kontroli nad Polską i maskowanie faktu okupacji. Jednocześnie, rysunek kościoła Mariackiego, jednego z najbardziej charakterystycznych budynków w Krakowie, miał na celu nawiązanie do kulturowego dziedzictwa Polski i podkreślenie niemieckiego "zainteresowania" kulturą polską.