Kto to jest introwertyk? Cechy osobowości i relacje w pracy

Introwertyk – kto to jest? Definicja

Introwertyzm jest cechą osobowości, która odnosi się do postrzegania świata i kontaktów międzyludzkich.

Co to znaczy introwertyk? Termin pochodzi od łacińskich słów „intra” (wewnątrz) i „verte” (zwracać się). Introwertyk to osoba, która skupia się na własnym życiu wewnętrznym. Energię psychiczną czerpie z bycia samemu ze sobą. Ceni spokojne otoczenie, które umożliwia refleksje. Dla osoby introwertycznej kluczowe  są własne myśli i wewnętrzne przeżycia.

Introwersja często jest utożsamiana z nieśmiałością czy problemami z nawiązywaniem relacji międzyludzkich. Taka ocena może być krzywdząca, ponieważ pozostawanie na uboczu jest najczęściej związane z potrzebą posiadania własnej przestrzeni. W praktyce to po prostu cecha konkretnej osoby, a nie zaburzenie.

Cechy osobowości introwertyka

Mimo że introwertyk na pierwszy rzut oka może sprawiać wrażenie osoby aspołecznej, nudnej, a nawet aroganckiej, w praktyce taka ocena jest związana ze specyficznymi cechami osobowości.

Przykładowe cechy introwertyka to: 

  • powściągliwość w wypowiedziach, 
  • preferowanie spędzania czasu w samotności, 
  • unikanie nadmiaru bodźców, 
  • zmęczenie częstymi kontaktami społecznymi, 
  • zamiłowanie do zorganizowania i porządku, 
  • cenienie spokojnego otoczenia, 
  • ostrożne budowanie relacji z innymi ludźmi, 
  • rozwinięta sfera wewnętrznych przeżyć i myśli, 
  • spostrzegawczość, 
  • rzeczowość, 
  • twórcze podejście, 
  • refleksyjność.

Introwertycy nie unikają kontaktów społecznych, bo są negatywnie nastawieni do otoczenia. Spotkania z innymi ludźmi okazują się dla nich po prostu czasami wyczerpujące, a jednocześnie potrzebują czasu dla siebie, aby czuć się szczęśliwi i spełnieni.

Introwertyk a ekstrawertyk – czym się różnią?

Introwertyk a ekstrawertyk to dwa różne typy psychologiczne, które w inny sposób podchodzą do kwestii kontaktów społecznych i czerpania energii życiowej.

Podczas gdy introwertyk preferuje spokojne otoczenie i potrzebuje czasu spędzanego w samotności, ekstrawertyk czerpie energię z kontaktu z innymi ludźmi.

Introwertycy mają najczęściej mniej znajomych, ale nawiązywane relacje są głębsze. Ekstrawertycy lubią aktywność społeczną, rozmowy i spotkania, jednocześnie podejmując wiele aktywności spontanicznie. Szybciej nawiązują znajomości, a dynamiczne otoczenie nie stanowi dla nich problemu. Introwertycy mogą się szybko męczyć intensywnymi kontaktami społecznymi. Potrzebują czasu w skupieniu, aby odpocząć. 

Obok różnic między introwertykami a ekstrawertykami warto wspomnieć także o pojęciu ambiwertyka. To osoba, która łączy w sobie cechy obu typów osobowości. Najczęściej jeden z nich przeważa, jednak ambiwertycy w praktyce dobrze dostosowują się do sytuacji i w zależności od potrzeb mogą przyjmować różne role.

Jak rozpoznać introwertyka? Test osobowości

Introwertyków wyróżnia zespół konkretnych cech, które dotyczą przede wszystkim spojrzenia na świat i reagowania w sytuacjach społecznych. W psychologii istnieją testy osobowości, które pozwalają ustalić, jakim typem jest dana osoba. Badanie polega na udzielaniu odpowiedzi na pytania z różnych obszarów. Im więcej odpowiedzi twierdzących, tym więcej cech introwertycznych wykazuje osoba poddana badaniu.

Przykładowe pytania w teście na osobowość introwertyczną mogą dotyczyć kilku obszarów.

Odpoczynek 

  • Czy po ciężkim dniu w pracy wolisz odpoczynek w samotności? 
  • Czy cisza i brak bodźców zewnętrznych pomagają Ci w regeneracji?

Kontakty społeczne 

  • Czy masz problemy z rozpoczęciem rozmowy z nieznajomymi?
  • Czy wolisz spotkania w małym gronie znanych osób?

Styl komunikacji 

  • Czy w dyskusji częściej słuchasz innych? 
  • Czy przed udzieleniem odpowiedzi potrzebujesz czasu, żeby ją przemyśleć?

Nawiązywanie relacji 

  • Czy potrzebujesz czasu, aby zaufać osobom, które dopiero poznałeś? 
  • Czy Twoje grono znajomych jest niewielkie? 

Praca 

  • Czy lepiej pracuje Ci się w cichym pokoju? 
  • Czy wolisz pracować samodzielnie zamiast w zespole? 

Podróże 

  • Czy jesteś typem domatora? 
  • Czy unikasz spontanicznych wyjazdów?

Warto pamiętać, że niewielki odsetek ludzi na świecie to typowi introwertycy albo ekstrawertycy. Zdecydowanie częściej badani łączą cechy obu typów, a jeden z nich przeważa w charakterze.

Jak rozmawiać i budować relacje w zespole z introwertykiem?

Osiąganie dobrych efektów ze współpracy z introwertykiem w życiu zawodowym wymaga uwzględnienia jego indywidualnych cech osobowości. Aby zbudować wartościowe relacje, trzeba dostosować się do jego stylu komunikacji – mniej wylewnego, ale często głębszego.

Zobacz także: Networking dla introwertyków

Jak rozmawiać z introwertykiem? 

  1. Wybieraj dostosowane formy komunikacji – w relacjach z introwertykiem zdecydowanie lepiej sprawdzą się indywidualne rozmowy niż duże spotkania. Jeśli załatwienie sprawy nie wymaga osobistego kontaktu, postaw na komunikację pisemną, np. w formie mailowej czy za pośrednictwem komunikatora, która często okazuje się bardziej komfortowa dla introwertyków. 
  2. Daj czas na odpowiedź – introwertycy potrzebują czasu na przemyślenie swojej odpowiedzi. Z tego powodu nie czekaj na natychmiastową reakcję – jej brak nie jest oznaką niewiedzy czy braku szacunku, tylko naturalną cechą charakteru. 
  3. Dbaj o odpowiednie warunki rozmowy – komunikuj się z introwertykiem w spokojnych warunkach. Unikaj hałasu, nie przerywaj ciszy i ogranicz zewnętrzne bodźce, które mogłyby utrudnić skupienie.Budowanie bliskich relacji z introwertykiem powinno być nastawione na jakość, a nie ilość kontaktów. Introwertycy potrzebują przestrzeni, dlatego nie zmuszaj ich do ciągłych interakcji. Doceniaj wkład, a jednocześnie pamiętaj, aby zapewnić czas na przygotowanie i dać możliwość różnych form wypowiedzi.

W toku budowania relacji w zespole unikaj presji i częstych zmian – introwertycy najlepiej funkcjonują w przewidywalnym otoczeniu, gdzie mają szansę zachować przestrzeń i utrzymać spokojną komunikację.

Introwertyk w pracy – mocne strony i najlepsze zawody do wykonywania

Realia funkcjonowania dzisiejszego biznesu sprawiają, że przy większości ofert pracy pojawia się wymóg umiejętności pracy w zespole. Duże grupy ludzi obecne w zakładach pracy są najczęściej łączone w komórki, które będą odpowiedzialne za realizację projektów. Introwertyk już na starcie ma utrudnione zadanie w takiej rekrutacji.

Z drugiej strony warto pamiętać, że takie osoby cechuje wiele mocnych stron, które przydadzą się w codziennej pracy. Introwertycy to dobrzy słuchacze, których wyróżnia dokładność i terminowość. W stosunkach z innymi ludźmi stawiają na unikanie konfrontacji. Nie lubią być w centrum uwagi, jednak umieją podejmować decyzje, są systematyczni i charakteryzuje ich konsekwencja działania.

Wbrew pozorom introwertyk może być dobrym mówcą. Nie przepada za publicznymi wystąpieniami, ale jeśli musi je odbyć, zrobi to profesjonalnie dzięki świetnemu przygotowaniu merytorycznemu.

Istnieją zawody, w których takie cechy osobowości będą szczególnie przydatne. Jako przykład pracy dla introwertyka można wskazać np.:

  • analityk danych, 
  • programista, 
  • architekt, 
  • copywriter, 
  • tester oprogramowania, 
  • montażysta wideo, 
  • administrator IT, 
  • grafik komputerowy, 
  • księgowy, 
  • tłumacz, 
  • laborant, 
  • kierowca tira, 
  • ogrodnik, 
  • konserwator.

Introwertycy powinni szukać zatrudnienia na stanowiskach, które dają dużą niezależność, umożliwiają samodzielną pracę, bez konieczności ciągłej komunikacji z innymi oraz mogą być wykonywane w spokojnym otoczeniu, bez zgiełku i hałasu.

Sprawdź również: Praca dla introwertyka – przykładowe zawody

Podsumowanie

Introwertyzm to cecha osobowości, która jest często mylnie postrzegana jako zaburzenie. Introwertycy są niezwykle oddanymi pracownikami, których wyróżnia dokładność i systematyczność. Świetnie sprawdzają się na stanowiskach kierowniczych i mogą być bardzo dobrymi mówcami. W trakcie budowania relacji zawodowych współpracownicy powinni uwzględniać ich indywidualne potrzeby, tak aby zapewnić komfortowe warunki pracy, a co za tym idzie – efektywność realizowanych zadań.