Tadeusz Piotr Potworowski La serva padrona 1936 szkic obraz certyfikat Baranów - image 1

Tadeusz Piotr Potworowski La serva padrona 1936 szkic obraz certyfikat

2 500 zł
alt text for image OBLICZ RATĘ DLA TEGO PRZEDMIOTU >>
Opis
Tadeusz Potworowski ( 189 - pokaż numer telefonu - 2)

"La serva padrona", 1936 - projekt scenograficzny
akwarela, gwasz/papier, 35 x 49,7 cm, sygn. p. d. "T. P."

Do pracy dołączony zostanie certyfikat autentyczności.

Praca wystawiana na wystawie "Cricot idzie!", Cricoteca 12.05.2018-19.08.2018

Tadeusz Piotr Potworowski – polski malarz, scenograf, pedagog.
Urodził się 14 czerwca 1898 r. w Warszawie w rodzinie inżyniera i dyrektora fabryki motorów Diesla, Gustawa Seweryna Potworowskiego herbu Dębno ( 186 - pokaż numer telefonu - 5) i Jadwigi z domu Wyganowskiej (ur. 1873), która zginęła tragicznie w Zakopanem w 1913 r. Po śmierci matki ojciec wysłał Piotra i jego dwóch młodszych braci do rodziny na Kresy. Po ukończeniu gimnazjum Piotr wstąpił do pułku ułanów i wziął udział w bitwie pod Krechowcami. Po zakończeniu wojny rozpoczął studia architektury na Politechnice Warszawskiej, ale niebawem został ponownie zmobilizowany. W kampanii bolszewickiej został ranny pod Zamościem. Zdemobilizowany zapisał się do szkoły Konrada Krzyżanowskiego, a po roku przeniósł się do krakowskiej ASP. Studiując malarstwo w pracowni Józefa Pankiewicza, związał się z „Komitetem Paryskim”. W 1924 r. razem z innymi członkami „Komitetu” wyjechał do Paryża.
Jego kontakty z kapistami wkrótce uległy oziębieniu. Potworowski wynajął osobną pracownię na Montparnasse, zapisał się do pracowni Fernanda Legera. Bliskie kontakty utrzymywał z Tadeuszem Makowskim i Tytusem Czyżewskim. Na organizowany przez kapistów słynny „Super Jazz Bal du Montparnasse” przygotował dekorację odtwarzającą dno morza. W 1928 r. poznał w Paryżu Magdalenę Mańkowską, studentkę antropologii. Wkrótce wzięli ślub, a w 1930 r. wrócili do Polski, gdzie urodził się ich syn Jan. Zamieszkali w majątku żony w Rudkach pod Szamotułami. Pałac w Rudkach często gościł artystów, przyjaciół gospodarzy. Janusz Strzałecki, Hanna Rudzka-Cybisowa, Jan Cybis, Tytus Czyżewski, Wacław Taranczewski przebywali tutaj często miesiącami.
W 1931 r. odbyła się pierwsza wystawa Kapistów w Warszawie. W Klubie Artystów w hotelu Polonia, oraz wystawa pod nazwą Nowa Generacja w Instytucie Propagandy Sztuki, gdzie otrzymał nagrodę za obraz Trzy kobiety we wnętrzu. W 1932 r. w Poznaniu w Salonie Makowskiego zorganizowano indywidualną wystawę artysty.
Po podziale majątku Rudki, w roku 1935 r. Potworowscy przenieśli się do majątku Grębanin należącego do Mańkowskich.
W 1937 r. artysta otrzymał srebrny medal na Międzynarodowej Wystawie Sztuki i Techniki w Paryżu, oraz nagrodę ministra spraw zagranicznych. Pierwszą dużą, indywidualną wystawę miał Potworowski w 1938 r. w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie, a następnie we Lwowie.
Po udziale w kampanii wrześniowej, ukrywał się w wiosce nad Bugiem, a następnie przedostał się przez Kowno do Szwecji. Zamieszkał w Taxinge Näsby pod Sztokholmem. Pracował tutaj fizycznie, ale również malował i rzeźbił, a nawet wystawiał swoje prace. W sierpniu 1941 r. udało mu się sprowadzić do siebie żonę i dwójkę dzieci. Po dwóch latach Potworowscy przedostali się na Wyspy Brytyjskie. W Londynie był przez pewien czas prezesem Stowarzyszenia Polskich Artystów, publikował również w miesięczniku „Nowa Polska”. W 1946 r. odbyła się pierwsza duża wystawa w Redfern Gallery w Londynie. Od 1948 r. regularnie wystawiał w Gimpel Fils Gallery. W 1949 r. został profesorem Bath Academy of Art w Corsham. Został również członkiem postępowej London group i prestiżowej Royal West of England Academy. W latach pięćdziesiątych artysta dużo podróżował. Odwiedził Hiszpanię, Włochy, Francję. Ślady tych podróży można odnaleźć w jego obrazach.
W 1958 r. przyjechał do Polski. Pierwszą wystawę miał w poznańskim Muzeum Narodowym. Następne wystawy odbyły się w Krakowie, Sopocie, Warszawie, Wrocławiu i Szczecinie. Bardzo dobre przyjęcie jego twórczości przyczyniło się do podjęcia decyzji o pozostaniu w kraju. Artysta objął pracownię malarstwa w PWSSP w Poznaniu i Gdańsku. Na XXX Biennale Sztuki Współczesnej w Wenecji dostał nagrodę.
W styczniu 1962 r. odbyła się w Muzeum Narodowym w Poznaniu wystawa indywidualna prac Potworowskiego powstałych po powrocie do kraju. W marcu miał wystawę w Galerie Lacloche w Paryżu. Zmarł 24 kwietnia 1962 r. w Warszawie, spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Alei Zasłużonych.
Patron Muzeum Ziemi Kępińskiej, gdzie prezentowane są niektóre z jego prac.

Do szkicu dołączam certyfikat autentyczności wystawiony przez renomowany krakowski dom aukcyjny.
  • Dodane o 11:28, 22 października 2020
  • Wyświetleń:544
  • ID ogłoszenia: 546149147
Zgłoś naruszenie

Dodaj załącznik
Użytkownik
  • Napisz wiadomość
Lokalizacja

Baranów, kępiński, Wielkopolskie

Ogłoszenia użytkownika Łukasz