Książka historyczna z biblioteczki własnej. Wyprzedaż domowego księgozbioru. Stan pozycji widać na wykonanych fotografiach. Własność sprzedającego powyżej 12 miesięcy. Spis treści na fotografii.

Tadeusz Gasztold (ur. 1 stycznia 1932 w Wilnie, zm. 14 czerwca 2000 w Koszalinie) – polski historyk i dziennikarz, docent. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Wrocławskim (1955, mgr – Analiza słowotwórstwa śląskich nazw miejscowych w niemiecko-łacińsko-polskim słowniku Kuschiusa z XVII wieku). Następnie dziennikarz w piśmie „Głos Koszaliński”. Doktorat w 1969 (Polscy robotnicy przymusowi w rolnictwie Pomorza Zachodniego 1939–1945). Habilitacja w 1999 (Życie kulturalno-oświatowe w obozach polskich jeńców wojennych w Niemczech i Związku radzieckim w latach drugiej wojny światowej). W latach 1963–1967 kierownik Referatu Historii Partii w Komitecie Wojewódzkim PZPR w Koszalinie. W latach 1958–1968 pracownik Stacji Naukowej Polskiego Towarzystwa Historycznego w Słupsku, w okresie 1968–1975 w Koszalińskim Ośrodku Naukowo-Badawczym (przez pewien czas dyrektor). Był też dyrektorem Muzeum Okręgowego w Koszalinie oraz prodziekanem Wydziału Humanistycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku oraz dyrektorem Instytutu Historii WSP w Słupsku (1981–1984). Od 1993 do 1999 był redaktorem naczelnym pisma „Ziemia Oszmiańska”, nieregularnego pisma Związku Polaków na Białorusi (oddział w Oszmianie) wydawane przy wsparciu Towarzystwa Miłośników Wilna i Kresów Wschodnich w Koszalinie. Założyciel i wieloletni prezes Towarzystwa Przyjaciół Wilna i Kresów Wschodnich. Przewodniczący komitetu organizacyjnego budowy pierwszego w Polsce Pomnika Ofiar Bolszewizmu (odsłonięty w Koszalinie 19 listopada 1989 roku).