Na sprzedaż gitara elektryczna
Fender Player Duo-Sonic w wykończeniu Tidepool wkonana w Mexsyku.Stan bardzo dobry, gitara ma 4 lata.

Możliwość przetestowania w okolicach w okolicach Rzeszowa. Możliwość wysyłki za pobraniem.

Szyjka to oczywiście klon, a jej szerokość przy siodełku wynosi 42 mm. Na główce znajdziemy standardowe klucze Fendera umieszczone w jednej linii. Menzura to 24 cale (610 mm) – co jest kompromisem pomiędzy oryginalną skalą tego modelu z lat 50., czyli 22,5 cala, a 25,5 cala stosowaną w innych modelach, takich jak Stratocaster czy Telecaster. Na klonowej podstrunnicy o radiusie 9,5 cala (241 mm) nabito 22 progi Medium Jumbo.
Korpus wykonano z olchy według oryginalnej specyfikacji roku 1956 i wykończono lakierem poliestrowym na połysk. Struny przechodzą przez korpus w tulejach, podobnie jak w Tele, ale taki stały mostek z sześcioma giętymi siodełkami spotkać można w Stracie. Na anodyzowanej maskownicy aluminiowej zamontowano gniazdo wejściowe typu ‘jack’, dwa potencjometry z metalowymi gałkami (VOLUME + TONE), dwa przetworniki Duo-Sonic Single-Coil oraz przełącznik 3-pozycyjny, dający połączenia: mostek > mostek+gryf > gryf.
Gryf świetnie leży w dłoni i jest wyczuwalnie mniejszy niż w typowym Stracie – 42 mm w siodełku, profil „C” i krótsza menzura. Komfort gry poprawia satynowe wykończenie z tyłu szyjki – sama podstrunnica jest lakierowana. Menzura sprawia także, że struny wydają się nieco bardziej elastyczne – w dużym uproszczeniu można by to porównać do standardowego Strata/Tele nastrojonego do Eb, w którym założymy kapodaster w okolicach pierwszego progu i stanie się on naszą nową pustą (otwartą) struną. Jeśli dotychczas graliśmy na standardowej menzurze, wystarczy dosłownie chwila aby się przyzwyczaić do tego gryfu.

Pickupy ułożone są zupełnie inaczej niż w innych, popularnych modelach – singiel pod mostkiem jest ułożony równolegle do niego (tak jak singiel pod gryfem w Tele), a ten pod gryfem ustawiony pod kątem (tak jak singiel pod mostkiem w Tele) – inaczej zbierają więc dźwięk ze strun już na starcie, pomijając ew. charakterystykę samych przystawek.
Słychać to od razu po podłączeniu do wzmacniacza – oczywiście są to niuanse, które przy wprowadzeniu korekcji EQ mogą stać się „niewidoczne”. Gitara na obu przystawkach ma nieco mniej środka, a barwa jest odrobinę bardziej miękka brzmieniowo, co zapewne wynika z krótszej menzury. Singiel pod gryfem daje okrągły sound, bardzo plastyczny i podatny na artykulację. Singiel pod mostkiem jest krzykliwy, ale górne pasmo nie jest kłujące. Połączenie obu pickupów daje barwę o charakterze niemal „hollow”.

Wszystkie te trzy konfiguracje brzmią ewidentnie „fenderowato” i słychać, że należą do „rodziny”, ale nie da się tego porównać do innych modeli tej marki – zawsze kończy się to na stwierdzeniach typu: prawie jak Strat, albo prawie jak Tele. Ale zamiast porównywać, lepiej już stwierdzić, że na tym Duo-Sonicu gra się naprawdę dobrze manualnie, gryf jest szybki i sprężysty, a brzmienia ciekawe i inspirujące do poszukiwań (jeśli gramy na co dzień na innych modelach – do wyjścia poza własną strefę komfortu i eksploracji innych muzycznych planów.