Kiedyś tętniło tam życie - hałas maszyn, stukot ceramiki, byli ludzie, którzy czasem rzucili coś do miski. Pewnego dnia wszystko ucichło. Fabrykę ceramiki zamknięto, a ludzie nagle zniknęli. Zostawili po sobie pustkę... i koty.

Wśród nich był Łatek – młody kocur, który nagle został sam i musiał zacząć walczyć o przetrwanie. Przez długie tygodnie, a może i miesiące, błąkał się po opustoszałym terenie, spał pod gołym niebem, ryzykował życiem, przebiegając przez ruchliwą ulicę na „lepszą stronę” – do pobliskich ogródków działkowych. Tam, wśród innych bezdomnych kotów, walczył o resztki jedzenia.
Głodny, brudny, z sierścią pełną kleszczy – został w końcu odłowiony w ramach programu kastracji. Podczas zabiegu wyczyszczono mu zęby, a jeden – zepsuty, trzeba było usunąć. Ale to przecież nic w porównaniu z tym, co już przeszedł…

Mimo wszystkiego, co go spotkało, Łaciorek wciąż wierzy w ludzi. Lubi kontakt z człowiekiem, lgnie do ciepła i czułości. Marzy o tym, by komuś zaufać, bawić się, mruczeć w objęciach opiekuna, zasypiać na miękkim posłaniu w ciepłym domu i budzić się przy pełnej miseczce.
Jest czuły, łagodny, wdzięczny - jakby wiedział, że teraz wszystko może się zmienić na lepsze.

Jeśli czujesz, że Twoje serce i dom czekają właśnie na niego - napisz do nas!